เช้าวันถัดมา
ซูโม่ตื่นแต่เช้า
เขาพลิกตัวลงจากเตียง เปิดประตูเหล็กของห้องทำงานออกมา ก็เห็นอาหยวี๋นั่งยอง ๆ อยู่หน้าโต๊ะทำงาน มือกำผ้าขี้ริ้วผืนหนึ่ง กำลังเช็ดตัวเครื่องปั๊มขึ้นรูป
「หัวหน้าทีม อรุณสวัสดิ์」
「อรุณสวัสดิ์」ซูโม่พยักหน้า 「เก็บของหน่อย ไปตลาดมืดกับฉัน」
「วัสดุก็ยังเหลืออยู่ไม่ใช่เหรอคะ? ไปตลาดมืดทำไม」อาหยวี๋ถามอย่างสงสัย
「ไปดูสถานการณ์สักหน่อย แล้วก็ซื้อของด้วย」
สถานการณ์?
อาหยวี๋ชะงักไป
ในเรืออาร์กมีแต่เปลือกเหล็ก แล้วจะมีสถานการณ์อะไรให้ดู?
ยังไม่ทันที่เธอจะซักต่อ ซูโม่ก็เดินออกไปแล้ว
อาหยวี๋รีบวางผ้าขี้ริ้วแล้วตามไป
「หัวหน้าทีม รอฉันด้วย!」
ทั้งสองเดินไปตามทางเดินเขตบี มุ่งหน้าไปทางลิฟต์
ทางเดินเงียบลงกว่าหลายวันก่อนมาก ปกติแล้วเวลานี้ทีมเก็บซากควรเตรียมตัวพร้อมออกปฏิบัติงาน ผู้คนควรเดินตรวจอุปกรณ์และขนย้ายเสบียงกันขวักไขว่
แต่วันนี้กลับเงียบเหงา ประตูห้องพักหลายห้องปิดสนิท
「ทำไมไม่มีใครออกไปทำงานข้างนอกเลย」อาหยวี๋พึมพำเสียงเบา
ซูโม่กวาดตามองไปยังสุดทางเดิน ประตูคลังของทีมเก็บซากที่สามก็ปิดอยู่เช่นกัน หน้าประตูไม่มีใครสักคน ปกติเวลานี้หม่าต้าจ้วงน่าจะยืนสูบบุหรี่อยู่ตรงนั้นแล้ว
「ไม่รู้สิ บางทีทุกคนอาจยังไม่ตื่น」
ลิฟต์มาถึง ทั้งสองจึงก้าวเข้าไป
ในลิฟต์มีคนอยู่เพียงประปราย
ซูโม่แวะไปดูที่กระดานประกาศก่อน
ยังเป็นประกาศฉบับเมื่อวาน