เมื่อตัดสินใจได้แล้ว ซูโม่ก็หันหลังเดินลึกเข้าไปในตลาดมืด
ต้นทุนวัตถุดิบสำหรับกระสุนระดับหนึ่งหนึ่งนัดอยู่ที่ประมาณ 2 แต้มเปลือกหอยทะเล นั่นคือราคาตลาดก่อนหน้านี้ ตอนนี้กระสุนขึ้นราคาเป็นนัดละ 6 แต้ม วัตถุดิบก็น่าจะแพงขึ้นตามไปด้วย
ซูโม่ยังไม่รีบซื้อ เขาขอดูสถานการณ์ก่อน แล้วเดินไปตามทางหลัก ถามราคาทีละแผง
หลังจากถามมารอบหนึ่ง ราคาวัตถุดิบก็ขึ้นจริง ๆ
ปลอกกระสุน: ชิ้นละ 0.3-0.5 แต้ม
แก๊ปจุดชนวน: ชุดละ 1-1.2 แต้ม
ดินปืน: หนึ่งส่วน 0.8-1 แต้ม
หัวกระสุน: ชิ้นละ 0.3-0.5 แต้ม
รวมแล้ว ต้นทุนวัตถุดิบสำหรับกระสุนหนึ่งนัดพุ่งขึ้นเป็น 3 แต้ม
แสดงว่าพวกพ่อค้าแผงลอยในตลาดมืดก็ไม่ใช่คนโง่ ข่าวกระสุนขึ้นราคาแพร่ไปทั่วนานแล้ว ราคาวัตถุดิบย่อมพุ่งสูงตามเป็นธรรมดา
“กระสุนนัดละ 6 แต้มเปลือกหอยทะเล ต้นทุน 3 แต้ม”
“อัตรากำไร...ร้อยเปอร์เซ็นต์”
ซูโม่ขมวดคิ้ว
ดูเผิน ๆ ก็ไม่เลว แต่เขากลับรู้สึกว่ามีอะไรไม่ถูกต้อง
เขาย่อตัวลง ใช้นิ้วขีดเขียนบนพื้นพลางพึมพำ
ตอนนี้เขามีเงินอยู่ 742 แต้ม
ก่อนขึ้นราคา ต้นทุน 2 แต้ม เงิน 742 แต้มซื้อวัตถุดิบได้ 371 ชุด ผลิตกระสุน 371 นัด ได้กำไร 742 แต้ม
หลังขึ้นราคา ต้นทุน 3 แต้ม เงิน 742 แต้มซื้อวัตถุดิบได้แค่ 247 ชุด ผลิตกระสุน 247 นัด ได้กำไร 741 แต้ม
“ให้ตายสิ! ขึ้นราคาแล้วแทบไม่ต่างจากไม่ขึ้นเลยนี่หว่า?”
เอาเถอะ ต่างกันแค่ 1 แต้ม
สรุปว่าเขาวิ่งวุ่นอยู่ตั้งนาน รับความเสี่ยงเพิ่ม เสียเวลาพูดจาต่อรอง สุดท้ายเงินที่ได้กลับน้อยลง 1 แต้ม