ซูโม่นั่งจนดึก
เพราะไม่มีอะไรเป็นพิเศษให้ทำ เขาจึงหยิบแบบร่างเตาอบคืนไฟจากลิ้นชักออกมาอีกครั้ง แล้วเพิ่มแนวทางปรับปรุงเข้าไปหลายแบบ
แบบแรก เปลี่ยนแผ่นโลหะสองชนิดเป็นแท่งโลหะต่างวัสดุสองแท่ง แท่งหนึ่งเป็นเหล็ก อีกแท่งเป็นทองแดง ยึดขนานกันไว้กับผนังเตา เมื่อได้รับความร้อน ความแตกต่างของการขยายตัวจะทำให้เข็มชี้ขยับ
ข้อดีคือโครงสร้างเรียบง่าย ข้อเสียคือความแม่นยำยิ่งแย่ลง
แบบที่สอง ใช้ดินเหนียวเผาก้อนโลหะที่มีจุดหลอมเหลวต่างกันหลายก้อน วางไว้ตามตำแหน่งต่าง ๆ ในเตา ก้อนใดละลายก็จะรู้ว่าอุณหภูมิถึงระดับไหนแล้ว
วิธีนี้ค่อนข้างบ้าน ๆ แต่ไม่ต้องใช้ชิ้นส่วนความแม่นยำสูง
เขาจ้องกระดาษอยู่นาน ดินสอถ่านหมุนวนระหว่างนิ้วสองรอบ สุดท้ายก็วาดกากบาทไว้ข้างแบบทั้งสอง แบบไหนก็ใช้ไม่ได้ทั้งนั้น
ซูโม่ยกมือขึ้นขยี้ตาที่เริ่มระคาย ก่อนเก็บแบบร่างกลับเข้าลิ้นชัก
จากนั้นลุกไปนั่งยอง ๆ หน้าตู้เก็บเสบียง
เปิดบานตู้
แล้วตรวจดูเสบียงอีกครั้ง
วัสดุสำหรับทำกระสุนระดับหนึ่ง ตอนนี้เหลือปลอกกระสุน 67 ปลอก ดินปืน 2 ห่อครึ่ง แก๊ปจุดชนวน 3 กล่อง และหัวกระสุน 2 กล่อง
วันนี้อาหยวี๋อัดกระสุน ใช้ปลอกกระสุนไปราว 30 ปลอก เสียไป 8 ปลอก ได้กระสุนสำเร็จ 67 นัด
น้ำกรอง 4 ถัง วันนี้ดื่มไปไม่ถึงครึ่งถัง เหลือ 3 ถังครึ่ง แครกเกอร์อัดแท่ง 3 กล่องครึ่ง วันนี้เปิดไป 2 ห่อ เหลือเกิน 3 กล่องมานิดหน่อย
ซูโม่คำนวณในใจคร่าว ๆ สองคนใช้น้ำวันละประมาณครึ่งถัง แครกเกอร์อัดแท่งวันละ 2 ห่อ ของที่เหลือน่าจะพอประทังไปได้อีกสี่ถึงห้าวัน