“เฮ้อ ตั้งสามวันแล้ว ถ้ายังยืดเยื้อแบบนี้ต่อไป คงได้สูบแต่ก้นบุหรี่แล้ว”
“สัตว์สันเหล็กที่ปกติหลบอยู่ลึกเข้าไป ตอนนี้พากันกรูออกมาบริเวณรอบนอก ไม่รู้ว่าเขตปนเปื้อนเกิดอะไรขึ้นกันแน่”
“เบื้องบนไม่ได้บอกหรือไง ว่าเป็นเพราะระดับรังสีสูงขึ้น”
“นายช่วยใช้สมองหน่อยได้ไหม แค่รังสีสูงขึ้น จะไล่สัตว์สันเหล็กออกมาเป็นฝูงได้ยังไง ไม่แน่ว่าข้างในอาจมีอะไรน่ากลัวโผล่มา พวกตัวใหญ่พวกนี้ถึงได้หนีออกมา”
“แม่งเอ๊ย ถ้าเป็นแบบนี้ ต่อไปใครจะกล้าออกไปข้างนอกอีก”
“นั่นสิ ตอนนี้ทุกคนกลัวกันหมดแล้ว ต่างก็รอดูว่าเบื้องบนจะหาทางรับมืออะไรได้ไหม”
“จะไปมีวิธีอะไรได้ เบื้องบนเอาแต่เร่งให้ส่งก้อนพลังงาน”
ทั้งสองกดก้นบุหรี่กับพื้น ก่อนลุกขึ้นเตรียมเดินจากไป
ซูโม่ก้าวเข้าไปสองก้าว แล้วยกมือเรียกทั้งคู่เบา ๆ
“พี่ชายทั้งสอง ขอถามอะไรหน่อย ผมอยากเช่าโกดังสักแห่งในเขตบี พอรู้ไหมว่ามีที่ไหนให้เช่าบ้าง”
คนเก็บขยะทั้งสองหันกลับมามองซูโม่ตั้งแต่หัวจรดเท้า
ชายที่มีหนวดเครารุงรังเต็มใบหน้าคนหนึ่งจุปาก “โกดังหรือ? ตอนนี้หาไม่ง่ายหรอก แถวนี้เป็นโกดังเฉพาะของพวกคนเก็บขยะ ปกติไม่ปล่อยให้คนนอกเช่าช่วง”
เขาหยุดไปครู่หนึ่ง ก่อนเกาคางแล้วพูดต่อ “แต่หลังจากทีมเก็บขยะทีมที่ห้าล่มไป โกดังแถวนั้นเหมือนจะว่างอยู่ นายลองไปถามที่จุดลงทะเบียนดูสิ”