ทางเดินในตลาดมืดที่ปกติกว้างขวาง
ตอนนี้กลับแน่นขนัดไปด้วยผู้คน
ข่าวว่าไฟจะดับนาน 12 ชั่วโมงราวกับก้อนหินที่ตกลงกลางบึงน้ำนิ่ง พ่อค้าแผงลอยหลายคนฉวยโอกาสขึ้นราคา ทั้งขนมปัง น้ำมันตะเกียง และของจำเป็นอื่น ๆ ต่างก็แพงขึ้น
ขนมปังดำที่ปกติราคา 1 แต้มเปลือกหอยทะเล ตอนนี้กลับพุ่งไปถึง 2 แต้ม ไม่ว่าซูโม่จะต่อราคาอย่างไรก็ไม่ยอมลด เมื่อเห็นคนรอบข้างทยอยเข้ามาเสนอราคาแย่งซื้อ เขาจึงไม่กล้ายืดเยื้ออีก ได้แต่กัดฟันควักเงินซื้อ
ซูโม่ต้องเติมวัตถุดิบอีกหลายอย่าง เช่น หัวกระสุน ชนวนดินปืน ดินปืน และน้ำมันหล่อลื่น
เขาแวะไปที่แผงของเจ้าลิงผอมก่อน
ปกติช่วงเวลานี้เจ้าลิงผอมคงนั่งคุยโวอยู่บนลังไม้เก่าแล้ว แต่วันนี้กลับไม่อยู่
“ไอ้นี่หนีไปบ่อนอีกแล้วหรือไง?”
ซูโม่ส่ายหน้าอย่างจนใจ ก่อนหันไปที่อื่น
เขาเดินแวะร้านสองสามร้าน ไล่ซื้อของตามรายการจนครบ โชคดีอยู่อย่างเดียวคือราคาวัตถุดิบยังไม่ขึ้น ยังคงเท่าเดิม
วัตถุดิบที่ซื้อคราวนี้พอให้เขาผลิตกระสุนได้ 100 นัด
ทั้งค่าวัตถุดิบและอาหารจุกจิกสารพัด
เขาก้มมองยอดคงเหลือบนกำไลข้อมือ
เหลือ 40 แต้ม
เจ็บกระเป๋าอยู่เหมือนกัน
แต้มเปลือกหอยทะเล 200 แต้มดูเหมือนเยอะ แต่พอใช้จริงกลับหมดไวชะมัด
ปลอกกระสุนเก่า ต้นทุนต่อนัดอยู่ที่ 0.2 แต้ม
ดินปืน ต้นทุนต่อนัดอยู่ที่ 0.6 แต้ม
ชนวนดินปืน ต้นทุนต่อนัดอยู่ที่ 0.8 แต้ม