ทางเดินกลับมาเงียบสงบอีกครั้ง
ซูโม่รวบรวมสมาธิ แล้วเข้าสู่สภาวะจดจ่ออีกครั้ง
ทำความสะอาดรังเพลิง ใส่ดินปืน แล้วนำเข้าเครื่องปั๊มขึ้นรูป
กระสุนระดับหนึ่งทีละนัดถูกขึ้นรูป ก่อนตกลงไปในกล่องเหล็ก
พลังจิตถูกใช้ไปอย่างรวดเร็ว พอกระสุนเม็ดที่ 25 เสร็จ ความเหนื่อยล้าก็ถาโถมเข้ามาตามคาด
เปิดหน้าต่างสถานะ
【ชื่อ: ซูโม่】
【สถานะ: เหนื่อยล้า】
【พรสวรรค์: มุ่งมั่นจนถึงที่สุด】: เมื่อคุณจดจ่อกับการกระทำใด โอกาสที่การกระทำนั้นจะสำเร็จจะเพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่องตามเวลา จนกระทั่งสำเร็จอย่างแน่นอน
【ทักษะ】: บรรจุกระสุนระดับหนึ่งซ้ำ (ขั้นเริ่มต้น), ซ่อมบำรุงเครื่องจักร (ขั้นเริ่มต้น), เที่ยวซ่อง (ขั้นปรมาจารย์)
แถบสถานะบนหน้าต่างเปลี่ยนเป็น【เหนื่อยล้า】
ซูโม่ไม่กล้าฝืน เขาทิ้งตัวลงบนเตียงเหล็กและผล็อยหลับไปทันที
สี่ชั่วโมงต่อมา เขาตื่นขึ้น
วัตถุดิบที่มีเหลืออยู่ครึ่งหนึ่ง น่าจะผลิตได้อีกราวยี่สิบกว่านัด
ขณะที่เขากำลังฮึดสู้ เตรียมลุยงานเต็มกำลัง
จู่ ๆ ทางเดินด้านนอกก็พลุกพล่านขึ้นมา
คล้ายมีคนกลุ่มหนึ่งกำลังคุยเรื่องอะไรบางอย่าง
เดิมทีซูโม่ไม่คิดจะสนใจ แต่เสียงดังเกินไป
เขาจึงทำใจให้สงบไม่ได้
สุดท้ายก็ต้องเปิดประตูห้องออกไปดูว่าเกิดอะไรขึ้น
พอออกมายังทางเดิน ก็พบว่าหลายคนออกมามุงดูเหมือนเขา
ประตูห้องหมายเลข เอ 015 ข้าง ๆ ถูกผลักเปิดเช่นกัน พี่สะใภ้จ้าวคลุมเสื้อบางสีแดงคล้ำตัวนั้น ผมเผ้ายุ่งเหยิง โผล่หน้าออกมามองรอบ ๆ และเห็นซูโม่ยืนอยู่หน้าประตูทันที