บนโซเชียลมีเดีย คอมเมนต์ในไลฟ์สดเต็มหน้าจอจนมองไม่เห็นภาพ
"นั่นมันภัยฟ้าผ่า!"
"ฉันอ่านนิยายมากี่เล่าแล้ว ไม่เคยเห็นภัยฟ้าผ่าของจริงสักครั้ง!"
"นางกำลังทะลวงขั้น! นางกำลังจะเป็นเซียนจริง ๆ แล้ว!"
ประเทศเกาะ โตเกียว
ผู้คนนับไม่ถ้วนกำลังมองร่างที่ยืนตระหง่านท่ามกลางทะเลอัสนีผ่านไลฟ์สด
สีหน้าของพวกเขาซีดเผือดทันทีเมื่อเห็นภัยฟ้าผ่า
เพราะภัยฟ้าผ่านี้ แทบจะเหมือนกับภัยฟ้าผ่าที่เกิดขึ้นเหนือน่านฟ้าประเทศพวกเขาเมื่อวานราวกับแกะ
แม้ว่าขนาดจะเล็กกว่ากันมากนัก
ภัยฟ้าผ่าของหลินหว่านเอ๋อร์ปกคลุมเพียงครึ่งเมืองเท่านั้น ขณะที่ภัยฟ้าผ่าของคนเมื่อวานปกคลุมทั่วทั้งประเทศเกาะยังเหลือเฟือ
แต่ความรู้สึกนั้น ภาพของอัสนีที่ผ่าลงบนร่างคน ท่วงท่าที่ไม่ขยับเขยื้อนอยู่กลางทะเลอัสนี
เหมือนกันไม่มีผิด
"คนนั้น... กับคนเมื่อวาน..."
"เป็นสิ่งเดียวกัน... ภัยฟ้าผ่า... พวกเขาต้องเผชิญภัยฟ้าผ่า..."
"ภัยฟ้าผ่าเมื่อวานใหญ่กว่านี้เป็นร้อยเท่า! พันเท่า! คนนั้นแข็งแกร่งกว่าผู้หญิงคนนี้มาก!"
"คนนั้นก็เป็นคนหัวเซี่ย! ผู้หญิงคนนั้นก็เป็นคนหัวเซี่ย! ในหัวเซี่ยมีนักบำเพ็ญเซียนอยู่เท่าไหร่กันแน่?!"
บนอินเทอร์เน็ตของประเทศเกาะ ความตื่นตระหนกและความโกรธแค้นถักทอเข้าด้วยกัน
"หัวเซี่ยกำลังอวดแสนยานุภาพ!"
"พวกเขากำลังคุกคามโลกทั้งใบ!"
"เราควรผสานความร่วมมือกับสังคมนานาชาติเพื่อคว่ำบาตรหัวเซี่ย!"
แต่เสียงเหล่านี้ กลับฟังดูอ่อนแอและไร้พลังเมื่ออยู่ต่อหน้าทั้งโลก
เพราะในเวลานี้ สายตาทั่วโลกต่างจับจ้องไปที่แห่งเดียวกัน
หญิงหัวเซี่ยที่กำลังทะลวงขั้นท่ามกลางทะเลอัสนีผู้นั้น
กลิ่นอายของหลินหว่านเอ๋อร์ยิ่งทรงพลังขึ้นเรื่อย ๆ
ร่างกายของนางเริ่มเปลี่ยนแปลง
พลังปราณกำลังหลอมละลาย พลังจิตหยั่งรู้กำลังแผ่ขยาย ขั้นเอ้อหยวนกำลังก้าวเข้าสู่ขั้นฮว่าฝาน