เสียงของหลินหว่านเอ๋อร์ดังไปทั่วทั้งเมือง
ทั่วทั้งเมืองเงียบสนิท
จากนั้น เสียงวิพากษ์วิจารณ์ก็ดังมาจากทั่วทุกสารทิศ
"นั่นมัน...คน? มีคนบินได้จริงๆ เหรอ?"
"ไม่ใช่คนเดียว! ตั้งหลายสิบคน!"
"ฉันรู้จักเธอ! ฉันรู้จักเธอ! นั่นหลินหว่านเอ๋อร์! หลินหว่านเอ๋อร์จากห้อง 3 ม.6! หลานชายฉันเรียนโรงเรียนเดียวกับเธอ!"
"ม.6? นักเรียน? พวกเขาเป็นนักเรียนเหรอ?"
"ใช่! โรงเรียนนั้นนั่นแหละ! ก่อนหน้านี้ทหารปิดโรงเรียนไปหมด ก็เพราะพวกเขา!"
"พระเจ้า... ลูกชายฉันอยู่ชั้นเดียวกับพวกเขา! ลูกชายฉันบอกว่าห้องพวกเขาหายตัวไปทั้งห้อง ที่แท้..."
ในฝูงชน ชายวัยกลางคนสวมแว่นตาเงยหน้ามองร่างในชุดขาวบนฟ้า เบ้าตาแดงก่ำ
เขาเป็นอาจารย์ประจำชั้นห้อง 3 ม.6 แซ่หวง สอนหนังสือมากว่ายี่สิบปี ผ่านมือนักเรียนมานับไม่ถ้วน
ไม่กี่วันก่อน คนจากทหารมามหา'ลัยโดยไม่บอกกล่าว แล้วยังให้เขาเซ็นสัญญาปกปิดข้อมูล
เขาคิดว่ามีเรื่องร้ายเกิดขึ้น คิดว่าเด็กพวกนี้ก่อเรื่องใหญ่ไว้ นอนไม่หลับมาหลายวัน
ตอนนี้เขารู้แล้ว
ลูกศิษย์ของเขาไม่ได้ก่อเรื่อง
ลูกศิษย์ของเขา กลายเป็นเทพ
"อาจารย์หวง! นั่นนักเรียนห้องอาจารย์!"
อาจารย์หนุ่มข้างๆ กระตุกแขนเสื้อเขา ตื่นเต้นจนเสียงเปลี่ยน
"หลินหว่านเอ๋อร์! นั่นหลินหว่านเอ๋อร์! แล้วก็จางเหว่ย! แล้วก็หลี่น่า! เป็นนักเรียนห้องอาจารย์หมดเลย!"