มีคนกำลังให้สัมภาษณ์ พูดใส่กล้องอย่างตื่นเต้นว่า "ฉันจะต้องผ่านด่านแรกให้ได้"
บางคนกำลังไลฟ์สด ยกมือถือส่องพระราชวังสีทองนั่น พร้อมพร่ำพูดไม่หยุดว่า "ทุกคนดูนี่นะ นี่แหละวิทยาลัยฝึกตนเป็นเซียน"
"ลูกกลับมาแล้วเหรอ?" หลี่ซิ่วเฟินลุกจากโซฟา
"กินข้าวหรือยัง? แม่ไปอุ่นให้"
"กินมาแล้ว" หลิวตี้เปลี่ยนรองเท้าแตะ เดินเข้าไปในห้องนั่งเล่น
หลิวเจี้ยนกั๋วชี้ทีวีพูดว่า "ดูสิวุ่นวายกันขนาดไหน บนถนนเต็มไปด้วยคน วิ่งกันไปที่วิทยาลัยอะไรนั่น พ่อกับแม่เลิกงานกลับมา รถติดอยู่บนถนนเป็นชั่วโมง"
"ได้ยินว่ามีคนมาจากต่างถิ่นด้วย"
"นั่งเครื่องบิน นั่งรถไฟ นั่งรถบัส อัดแน่นไปทั้งเมือง แต่ดีนะที่มีทหารมา ไม่งั้นเกิดเรื่องวุ่นวายแน่"
หลิวตี้พยักหน้า ไม่พูดอะไร
เขานั่งลงบนโซฟา มองดูกองทัพคนที่ต่อแถวในทีวี แต่ในหัวคิดถึงอีกเรื่องหนึ่ง——จะทำให้พ่อแม่บรรลุขั้นจู้จีได้อย่างไร
ขั้นฝึกลมปราณต้องสัมผัสพลังปราณ ขั้นจู้จีต้องทะลวงเส้นลมปราณ
สำหรับคนธรรมดา ทั้งสองขั้นนี้ยากยิ่งกว่าขึ้นสวรรค์ แต่เขาไม่ใช่คนธรรมดา
ในมือเขามีศิลาวิญญาณระดับสุดยอด มีวิทยาลัยจี้เซี่ย มีตำราและโอสถนับไม่ถ้วน
เขาสามารถถ่ายทอดพลังให้พ่อแม่โดยตรง ผลักดันให้พวกเขาบรรลุขั้นจู้จีได้ทันที
แต่การถ่ายทอดพลังโดยตรงมีความเสี่ยง หากเกิดข้อผิดพลาด ผลลัพธ์จะเกินคาดเดา
เขามีวิธีที่ดีกว่านั้นอีกเป็นสิบๆ วิธี กำลังคิดว่าจะใช้วิธีไหนดี?
"ลูก คิดอะไรอยู่?" หลี่ซิ่วเฟินนั่งลงข้างๆ มองดูเขา
"ไม่มีอะไร" หลิวตี้ตอบ
"กำลังคิดว่าจะให้พ่อแม่ฝึกตนเป็นเซียนได้ยังไง"
หลี่ซิ่วเฟินชะงักไปเล็กน้อย แล้วหัวเราะ "พวกเราอายุปูนนี้แล้ว จะฝึกอะไรกัน? ลูกปลอดภัยดีก็พอแล้ว"
หลิวเจี้ยนกั๋วก็หัวเราะ "ใช่ พวกข้าไม่ได้หวังอายุยืนอะไร ถ้าลูกกตัญญูจริง ก็รีบหาหลานชายมาให้พ่อสักคนเถอะ"
หลิวตี้: "……"
มาอีกแล้ว
เขากำลังจะพูดอะไรบางอย่าง โทรศัพท์ก็สั่น