สายตาของหลิวตี้ร่วงลงบนอสูรเก้าหัว แล้วเลื่อนไปที่ฉลามคลั่ง
“สองตัวนี้ ฉันมีประโยชน์”
จักรพรรดิไม่ลังเล พยักหน้า
“ได้!”
ที่หลิวตี้โยนอสูรเก้าหัวลงบนลานกว้าง ไม่ฆ่ามัน ต้องมีเหตุผล
เขาจึงไม่แปลกใจ
ฟ่างหย่วนและโจวหมิงวิ่งออกมาจากฝูงชน
ลมหายใจของทั้งคู่มั่นคงแล้ว พลังขั้นจักรพรรดิเทียมไหลเวียนช้า ๆ ในร่าง
ในหัวของเขายังตีรวน
ก่อนวันนี้ เขาไม่เคยรู้ว่ามีขอบเขตจักรพรรดิ ระดับมหาจักรพรรดิเลย
ขั้นต้าฉิงในสายตาเขาก็เหมือนฟ้า ขั้นข้ามเคราะห์คือระดับที่แม้แต่คิดก็ไม่กล้า
ผลคือหลิวตี้ยกระดับพวกเขาสู่มหาจักรพรรดิหนึ่งเคราะห์โดยตรง ข้ามขั้นขั้นข้ามเคราะห์ไปเลย
จิตใจของทั้งคู่พลุ่งพล่านราวคลื่นล้มทะเล
ทุกครั้งที่พวกเขาคิดว่าเห็นขีดจำกัดของหลิวตี้ หลิวตี้ก็เผยพลังที่น่าเหลือเชื่อยิ่งกว่า
ราวกับภูเขาลูกหนึ่ง ปีนถึงยอดคิดว่าสุดแล้ว
เงยหน้าดู เบื้องบนยังมีเมฆ เหนือเมฆยังมีฟ้า เหนือฟ้ายังมีเขาอีกที
“นายท่าน เราไปไหน?” ฟ่างหย่วนถาม
หลิวตี้ยื่นมือจับคอของหัวตรงกลางอสูรเก้าหัว ดึงมันออกจากหลุม
มืออีกข้างของหลิวตี้จับฉลามคลั่ง
ดวงตาของฉลามคลั่งปิด สีหน้าสงบ ไม่เห็นเค้าลางใด ๆ
หลิวตี้พยักหน้าให้ฟ่างหย่วนและโจวหมิง จากนั้นก้าวหนึ่ง