ตรงนี้ข้าขออภัยก่อน เมื่อวานตอนที่ 168 ช่วงบนกับช่วงล่างสลับกัน จนทำให้ท่านผู้อ่านรู้สึกไม่ดี ต้องขออภัยจริงๆ เพราะทุกครั้งที่แบ่งตอน ข้าจะก็อปปี้ออกมาแล้ววางลง ถ้าจำนวนตัวอักษรมากไปก็จะตัดไปไว้ตอนต่อไป ตอน 168 เมื่อวานท่อนบนแต่เดิมอยู่ต่อจากท่อนล่าง แต่ด้วยความสะเพร่าจึงตัดไปไว้ด้านหน้า รู้สึกผิดจริงๆ หลังจากนี้ทุกครั้งที่ลงจะตรวจทานอย่างละเอียด จะไม่ให้เกิดเรื่องแบบนี้อีก จริงๆ แล้วก็มีสาเหตุ เมื่อวานทำงานพิเศษจนเหนื่อยล้าเกินไป ทำให้จิตใจล่องลอยไปชั่วขณะ ยังไงก็เป็นความผิดของข้า จะไม่ให้เกิดเหตุการณ์เช่นนี้อีก
……
มือข้างนั้นสีทองทั้งฝ่ามือ โปร่งใส
ลายเส้นบนฝ่ามือมองเห็นได้ชัดเจน
ชั่วขณะที่ห้านิ้วรวมเข้าหากัน
งูหลามห้วงนรก แรดทับขุนเขา แมงมุมเงิน ฉลามคลั่ง สี่อสูรถูกมือนั้นกำไว้ ขยับตัวไม่ได้
"นี่คืออะไร!"
"จักรพรรดิอสูรไม่ใช่บอกว่าเผ่ามนุษย์ถูกทำลายแล้วรึ!"
"แย่แล้ว! พลังนี่แข็งแกร่งเกินไป!"
พวกมันพยายามง้างออกให้เป็นช่องว่าง
แต่เปล่าประโยชน์
มือยักษ์สีทองตกลงกลางลานกว้าง ห้านิ้วคลายออก
ร่างของสี่อสูรกระแทกลงบนพื้น
เศษหินกระเด็น
สี่อสูรเงยหน้าขึ้น กวาดตามองรอบๆ รูม่านตาหดตัวทันที
มหาจักรพรรดิ จักรพรรดิเทียมอีก 20 กว่าคน และกลิ่นอายของมหาจักรพรรดิอีกหลายตนยืนอยู่บนลานกว้าง ก้มหน้ามองเขา
แต่ละคนยังมีแสงสายฟ้าตกค้างจากภัยฟ้าผ่าหลงเหลืออยู่บนร่าง
เหมือนเพิ่งผ่านเคราะห์มา
เผ่ามนุษย์?
เมื่อใดเผ่ามนุษย์มีจักรพรรดิเทียม มหาจักรพรรดิมากมายเพียงนี้?
พวกมันเห็นอสูรเก้าหัว
อสูรเก้าหัวนอนหมอบอยู่ในหลุมไม่ไกล เลือดยังไหลอยู่ที่มุมปาก