ดวงตาของหลิวตี้หรี่ลงเล็กน้อย
เผ่าจิตวิญญาณ ชนเผ่าผู้ปกครองทวีปวิญญาณ
บันทึกเก้าสวรรค์บันทึกไว้ว่า เผ่าจิตวิญญาณไม่ใช่สัตว์คลอดลูก ไม่ใช่สัตว์ออกไข่ แต่กำเนิดจากฟ้าดิน
เห็ดหลินจืออายุหนึ่งหมื่นปีดูดซับแก่นแท้สุริยันจันทราเพียงพอก็แปรกายได้
ก้อนหินสักก้อนนอนอยู่บนเส้นชีพจรวิญญาณครบจำนวนปีก็เปิดปัญญาได้
ต้นไม้โบราณต้นหนึ่งที่รากหยั่งลึกลงถึงน้ำพุวิญญาณใจกลางโลกก็กลายเป็นอสูรได้
เผ่าจิตวิญญาณมีอายุขัยยาวนานยิ่ง แต่ว่าสืบพันธุ์ยากยิ่ง
พวกเขาไม่เข้าร่วมการต่อสู้ของเก้าทวีปสวรรค์ รักษาทวีปวิญญาณที่เป็นดินแดนของตน ใช้ชีวิตสงบไม่ยุ่งเกี่ยวกับโลกภายนอก
ทว่าพลังปราณของพวกเขา จัดเป็นหนึ่งในพลังงานที่บริสุทธิ์ที่สุดซึ่งเก้าทวีปสวรรค์ยอมรับร่วมกัน
อีกหัวหนึ่งของอสูรเก้าหัวเอ่ยขึ้น น้ำเสียงเจือความกังขาเล็กน้อย
"ไม่ใช่ พลังปราณของเผ่าจิตวิญญาณเพียงอย่างเดียว"
"ดูเหมือนจะยังมีกลิ่นอายอีกชนิด แต่ข้าไม่มีทางจำผิด"
มันชะงักไปครู่หนึ่ง ราวกับกำลังยืนยันให้แน่ใจ
"ยังคล้ายกลิ่นอายของสมุดเกิดตาย สมบัติล้ำค่าสูงสุดของเผ่ามารอีกด้วย"
"สมุดเกิดตาย?"
"ใช่! สมบัติประจำตระกูลของเผ่ามาร"
"บันทึกอายุขัยและตราประทับวิญญาณของสิ่งมีชีวิตในเผ่ามารทั้งหมด"
"สามารถกำหนดเป็นตาย เปลี่ยนแปลงชะตาลิขิต ควบคุมโชคชะตาความรุ่งเรืองและเสื่อมถอยของเผ่ามาร"
"ข้าเคยสัมผัสมาแต่ไกลครั้งหนึ่ง กลิ่นอายนั้น กับกลิ่นอายที่แผ่วบางนี้คล้ายคลึงกัน"
คิ้วของหลิวตี้ขมวดเข้าหากัน
เผ่าจิตวิญญาณ เผ่ามาร
ประตูหนึ่งบาน กลิ่นอายสองชนิดที่แตกต่างกันโดยสิ้นเชิง
ในหัวเขามีความคิดหนึ่งวาบผ่าน
หรือว่าประตูนี้ไม่ใช่ถูกสร้างร่วมกันโดยหลายเผ่าพันธุ์?