"จักรพรรดิเทวะเกรงใจเกินไปแล้ว"
โจวหมิงประสานมือคารวะ เอวตั้งตรง
มุมปากยกยิ้มจนแทบจะห้ามไม่อยู่
ก่อนวันนี้ ผู้มีฐานะเช่นจักรพรรดิเทวะเป็นสิ่งที่เขาคิดไม่กล้าคิดด้วยซ้ำ
เขาไม่รู้ด้วยซ้ำว่าจักรพรรดิเทวะเป็นใครก่อนหน้านี้!
ก่อนออกเดินทางเร่งศึกษาเก้าสวรรค์อย่างหนัก ถึงจำชื่อและลักษณะของตัวละครสำคัญไม่กี่คนได้อย่างฝืดเฝื่อน
เสินอู๋จี๋ จักรพรรดิแห่งตระกูลเทวะ หนึ่งในผู้ดำรงอยู่เก่าแก่ที่สุดของเก้าทวีปสวรรค์
คนระดับนี้ หากเป็นเมื่อก่อน กระทั่งคุณสมบัติที่จะมองไกล ๆ แวบหนึ่งเขาก็ไม่มี
ตอนนี้ เสินอู๋จี๋ยืนอยู่ตรงหน้าเขา ปฏิบัติต่อเขาอย่างสุภาพ
แล้วยังกล่าวว่า "ประตูทวีปเทวะจะเปิดต้อนรับท่านพี่ตลอดกาล"
โจวหมิงรู้แก่ใจดี
แต่นั่นก็ไม่ได้หยุดให้เขารู้สึกสะใจ
หลินหว่านเอ๋อร์กับเยว่ชิงหานยืนอยู่ข้างค่ายกลเคลื่อนย้าย เบิกตากว้างค้าง
จักรพรรดิเทวะ ผู้นำสูงสุดของตระกูลเทวะ หล่อนเคยเห็นและรู้ฐานะของเขาเมื่อครั้งอยู่ที่ตระกูลเทพจันทรา
ผู้สูงศักดิ์ผู้นี้ปกครองมวลชีวิตในตระกูลเทวะ เป็นผู้ที่พวกหล่อนเอื้อมไม่ถึง
ผลคือผู้ดำรงอยู่เยี่ยงพระอาทิตย์คนนี้ กลับสุภาพกับโจวหมิงถึงเพียงนี้?!
สายตาของหลินหว่านเอ๋อร์กวาดไปมาบนตัวโจวหมิง
เดือนที่แล้วโจวหมิงยังเป็นแค่จินตันขั้นต้น
ถูกหล่อนใช้ให้ทำโน่นนี่ที่ดาวน้ำเงิน
ตอนนี้แม้แต่จักรพรรดิเทวะยังปฏิบัติต่อเขาอย่างสุภาพ
เยว่ชิงหานยืนอยู่ข้างหล่อน สีหน้างุนงงไม่แพ้กัน
โจวหมิงหันไป โบกมือเรียกหลินหว่านเอ๋อร์กับเยว่ชิงหาน
"ไปกันเถอะ อย่าเอาแต่เหม่อ"
สตรีทั้งสองเดินอย่างล่องลอยมุ่งหน้าสู่ค่ายกลเคลื่อนย้าย
ค่ายกลเคลื่อนย้ายสว่างวาบขึ้น แสงสว่างกลืนกินร่างของทั้งสามคน