ก่อนฟ้าสาง หลิวตี้ยืนอยู่หน้าประตูเขตสวนสุดท้าย
ในมือของเขามีแฟลชไดร์ฟหลายสิบอัน
ข้างในมีที่อยู่ของเงินหลอกลวงทั้งหมด——เป็นร้อยบัญชี กระจายอยู่ในสิบกว่าประเทศทั่วโลก
มีรายชื่อเหยื่อทั้งหมด——สามหมื่นเจ็ดพันกว่าคน ยอดเงินหลอกลวงรวมสี่สิบสองพันล้าน
มีตัวตนของ "นายทุน" ทั้งหมด——ตั้งแต่หัวหน้ากองกำลังติดอาวุธท้องถิ่นตอนเหนือของพม่า ไปจนถึงนายหน้าภายในประเทศ ไปจนถึงแก๊งฟอกเงินนอกประเทศ
เขาหยิบ "เครื่องมือสื่อสาร" นั้นออกมา อัดปราณจิตเข้าไป
เสียงของโจวหมิงดังมา เจือความหวั่นหวาดชัดเจน: "ท่...ท่านผู้ทรงเกียรติ?"
"พรุ่งนี้"
หลิวตี้พูด
"ใช้บัญชีที่ข้าให้เจ้า โอนเงินสองแสนของพ่อข้าคืนไปก่อน"
โจวหมิงเงียบไปนานมาก
แล้วพูดว่า: "...ขอรับ"
หลิวตี้พูดอีก: "เหยื่อในแฟลชไดร์ฟพวกนั้น โอนให้คนละส่วน"
"ยอดเงินไม่ตรงกันไม่เป็นไร โอนได้เท่าไหร่ก็เท่านั้น"
เสียงของโจวหมิงสั่นไปหมด: "ท่านผู้ทรงเกียรติ เงินพวกนั้นอยู่ในบัญชีต่างประเทศหมด การโอนต้องใช้เวลา อีกทั้งยอดเงินมหาศาลขนาดนี้ ต้องก่อให้เกิด..."
"ก่อก็ก่อไป"
หลิวตี้ขัดจังหวะ
"เจ้าฝึกเป็นผู้บำเพ็ญมารมาตั้งหลายปี เรื่องแค่นี้ยังทำไม่ได้?"
โจวหมิงหุบปากทันที
สามวินาทีต่อมา เสียงของเขาดังมาอีกครั้ง คราวนี้แฝงความเด็ดเดี่ยว: "ท่านผู้ทรงเกียรติวางใจได้ ข้าน้อยจะจัดการให้สำเร็จ!"