ขั้นต้าฉิงขั้นสูงสุด คือจุดสูงสุดของโลกมนุษย์ อีกเพียงก้าวเดียวก็จะถึงห้วงแห่งหายนะแล้วเหินสู่สวรรค์
แต่ก้าวนั้น เขากลับก้าวข้ามไปไม่ได้
เขาใช้ทุกวิถีทาง เสาะหาทุกโชควาสนา สุดท้ายก็ไร้ทางออก
ต่อมาเขาพลันเกิดความคิดประหลาด
จะสามารถดูดกลืนพลังบำเพ็ญของนักบำเพ็ญเซียนทั่วหล้า รวบรวมพลังของทุกคน ฝ่าทะลวงกำแพงนั้นไปอย่างแข็งกร้าวได้หรือไม่?
เขาจึงให้คนวิจัยสิ่งนี้ขึ้นมา
แต่ยังไม่ทันได้ทดลอง เขาก็ทะลุมิติกลับมาเสียก่อน
หลิวตี้เก็บงำห้วงความคิด มองออกไปนอกหน้าต่าง
ตอนนี้พลังบำเพ็ญเหล่านั้น สำหรับเขาแล้วไร้ประโยชน์
ขั้นต้าฉิงขั้นสูงสุด ไม่ใช่จะทะลวงได้ด้วยการดูดพลังบำเพ็ญของขั้นจินตันหรือขั้นเอ้อหยวนไม่กี่คน
แต่เขาก็ยังอยากรู้
เขาจะต้องติดอยู่ในขอบเขตนี้ไปอีกนานเท่าใด?
หรือจะ……
เผยแพร่การบำเพ็ญเซียนให้ทั่วทุกหย่อมหญ้า?
รอให้คนทั้งหัวเซี่ยบำเพ็ญเซียนแล้ว ค่อยดูดกลืนพร้อมกันทีเดียว?
ความคิดนี้เพิ่งผุดขึ้นมา ตัวเขาเองก็หัวเราะ
เป็นไปไม่ได้
ดาวน้ำเงินมีพลังปราณเบาบางเกินไป คนธรรมดาแม้แต่จะนำปราณเข้าร่างก็ทำไม่ได้
ศิลาวิญญาณขั้นสูงสุดของเขาถึงจะมีมากมาย แต่ก็ไม่พอให้คนทั้งชาติใช้
ช่างเถอะ
เขาส่ายหน้า เก็บงำห้วงความคิด
โจวหมิงและฟ่างหย่วนยืนอยู่ข้างๆ มองเขาครู่หนึ่งขมวดคิ้ว ครู่หนึ่งส่ายหน้า ครู่หนึ่งก็หัวเราะคนเดียว ในใจเต้นไม่เป็นจังหวะ
ท่านหัวหน้า...กำลังคิดอะไรอยู่?
หลิวตี้พลันเอ่ยปากขึ้น:
"ที่เรียกพวกเจ้ามาครั้งนี้ มีภารกิจให้ทำ"
โจวหมิงและฟ่างหย่วนยืดตัวตรงทันที