ตำหนักสภาตระกูลเทพจันทรา
เสินอู๋จี๋นั่งอยู่บนเก้าอี้
เขามองดูคนหนุ่มที่นั่งอยู่บนเก้าอี้รถเข็นฝั่งตรงข้าม ในใจมีคำถามมากมายเหลือเกิน
เขาตัดสินใจเริ่มจากหัวข้อที่อ่อนไหวน้อยที่สุดก่อน
"สหาย มั๋วถูตายแล้ว"
"เผ่าอสูรเกรงว่าจะไม่ยอมล้มเลิกง่าย ๆ"
"เผ่าอสูรเป็นพวกบ้า ตั้งแต่โบราณกาลมาฐานกำลังระดับมหาจักรพรรดิของพวกมันเกรงว่าจะมีไม่ต่ำกว่าแปดองค์"
"จักรพรรดิเทียมยิ่งนับไม่ถ้วน"
หลิวตี้มองเขา ไม่ได้รับคำต่อในทันที
เสินอู๋จี๋รอครู่หนึ่ง เห็นเขาไม่ปริปากก็กล่าวต่อว่า "เผ่าอสูรดำรงอยู่ในโลกมาหลายล้านปี ฐานกำลังล้ำลึก ในเก้าทวีปสวรรค์มีน้อยเผ่าพันธุ์ใดจะเทียบเทียมได้"
"พวกมหาจักรพรรดิของพวกมันไม่เคยปรากฏตัวทั้งหมด ในยามปกติที่ออกมาภายนอกก็แค่สองสามองค์ แต่ใคร ๆ ก็รู้ดี นั่นเป็นเพียงเสี้ยวหนึ่งของภูเขาน้ำแข็ง"
"ตระกูลเทวะของข้าติดต่อกับเผ่าอสูรมาหลายปี ก็ยังจับต้นชนปลายไม่ถูกว่าพวกมันซ่อนไว้มากน้อยแค่ไหน"
"สิบองค์" หลิวตี้เอ่ยปากขึ้นในที่สุด
เสินอู๋จี๋ชะงักไปชั่วขณะ
"อะไรนะ"
"เผ่าพันธุ์พวกมันมีมหาจักรพรรดิสิบองค์"
เสินอู๋จี๋คิดในใจ สิบองค์?
ตระกูลเทวะของพวกเขาเก็บข้อมูลข่าวกรองเรื่องเผ่าอสูรมานับล้านปี มหาจักรพรรดิเผ่าอสูรที่เคลื่อนไหวชัดเจนมีแค่ไม่เกินสี่ห้าองค์ เขาอาศัยร่องรอยต่าง ๆ คาดการณ์ว่าเผ่าอสูรยังมีมหาจักรพรรดิที่ซ่อนไม่ออกตัวอย่างน้อยสามถึงสี่องค์ รวมแล้วอย่างมากเจ็ดแปดองค์