ทั้งห้องยังแค่ขั้นแก่นทอง แล้วเจ้าเป็นถึงมหาจักรพรรดิได้ยังไง

ตอนที่ 196 มั่นใจแล้ว! มั่นใจจนชา!

7 นาที· 1.5K คำ

อารมณ์ของเฉาหมิงดีถึงขีดสุด เขาไม่ได้รู้สึกปลอดโปร่งเช่นนี้มาเนิ่นนานแล้ว

ในฐานะมารเฒ่าขั้นเหอถี่ที่ทวีปเทียนซี เดิมทีเขาสามารถใช้ชีวิตอย่างสุขสบายไร้พันธนาการ

ห้วงอเวจีมารทั้งสิบแปดชั้น นอกจากไม่กี่แห่งแล้ว ใครบ้างไม่ให้เกียรติเขาอยู่บ้าง?

หมอบราบคารวะ เอ่ยปากเรียกท่านผู้อาวุโสกันทุกคน

เขาอยากไปก็ไป อยากกลับก็กลับ ทรัพยากรที่ถูกตาต้องใจยื่นมือหยิบได้เลย ผู้ใดขวางหูขวางตายกมือเดียวก็ทำลายล้าง

ชีวิตดี ๆ เช่นนี้ เขาใช้มานานหลายพันปี

ทว่าทุกอย่างเปลี่ยนไปตั้งแต่สามร้อยปีก่อน

จักรพรรดิอสูรปรากฏกายขึ้นจากฟ้า ผนึกโลกผู้บำเพ็ญมารทั้งหมดด้วยอำนาจที่ยากจะต้านทาน

เหล่ามารเฒ่าขั้นเหอถี่ที่เคยใช้ชีวิตตามสบายเฉกเช่นเขา ล้วนต้องมีผู้บังคับบัญชาหลายคนเพิ่มขึ้นในชั่วข้ามคืน

ต้องส่งบรรณาการทุกปี รายงานตัว ปฏิบัติตามคำสั่ง

เหมืองศิลาวิญญาณและทรัพยากรล้ำค่าจำนวนมากในนามของเขา ทุกปีต้องมอบให้มากกว่าครึ่ง

ในใจเขาจะยอมได้อย่างไร?

แต่ไม่มีหนทาง ผู้นั้นแข็งแกร่งเกินไป แกร่งจนแม้แต่ความคิดต่อต้านเขาก็ไม่กล้าก่อเกิด

พวกที่เคยไม่ยอมจำนนแต่แรกนั้น หญ้าบนหลุมศพก็เปลี่ยนรุ่นไปแล้วไม่รู้กี่หน

เขาส่งบรรณาการอย่างซื่อตรงทุกปี รายงานตัวตามกฎ ใช้ชีวิตอย่างสงบเสงี่ยมในฐานะมารเฒ่าขั้นเหอถี่

เขาคิดว่าชี้นี้คงเป็นเช่นนี้ อยู่ใต้เงาของจักรพรรดิอสูรไปจนอายุขัยหมดสิ้น

จนกระทั่งวันนี้ "สหายเก่า" ผู้นั้นมาหาถึงที่

ผู้อาวุโสวิญญาณ นามเดิมเขาเรียกว่าอะไรก็ลืมไปแล้ว

หลายร้อยปีก่อน คนผู้นี้กึ่งขั้นเหอถี่ ยังห่างอีกนิดเดียวก็ทัดเทียมกับเขา

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป