หลิวตี้หันหลังกลับ มองดูรอยเลือดจำนวนมากใต้วิทยาลัยจี้เซี่ย
เขายกมือขวาขึ้น แสงสีเขียวอ่อนทะลักออกจากฝ่ามือ
วิถีแห่งกำเนิด
ละอองเลือดที่สลายไปเริ่มรวมตัวกันอีกครั้ง ร่างกายที่แตกสลายเริ่มประกอบขึ้นใหม่ ผู้คนที่ตายไปใต้วิทยาลัยจี้เซี่ยกลับมาสู่โลกทีละคน
พวกเขามองร่างกายของตนเองด้วยความงุนงง จากนั้นก็เห็นหลิวตี้
“เขาคือ...”
“เฮ้ย! ไอดอลของฉัน! หลิวตี้นี่!”
“ผู้บำเพ็ญเซียน! ผู้บำเพ็ญเซียนกลับมาแล้ว!”
“มนุษย์ต่างดาวนั่นดูท่าจะไม่รอดแล้ว!”
“มันถูกหลิวตี้ล่ามไว้ตรงนั้น!”
มีคนหยิบมือถือ มีคนโบกแขน มีคนตะโกนว่า “หลิวตี้” “เทพเจ้าผู้ยิ่งใหญ่” “ผู้มีพระคุณช่วยชีวิต”
พวกเขาพุ่งเข้ามา ขอลายเซ็น ขอถ่ายรูปคู่ จะกล่าวขอบคุณ
หลิวตี้ก้มมองผู้คนที่หลั่งไหลมาทางเขา ริมฝีปากขยับเล็กน้อย
จากนั้นเขาก็ก้าวเท้าหนึ่งก้าว หายวับไปจากที่ตรงนั้น
ฮั่วชางถูกล่ามไว้ใต้วิทยาลัยจี้เซี่ย โซ่สีดำพันธนาการแขนขาและลำคอของมัน ราวกับสุนัขที่ถูกล่ามไว้
แม้แต่ความสามารถในการสิงร่างหนีก็ถูกผนึกไว้
ระดับบำเพ็ญของมันหายไป ลูกน้องของมันหายไป ความหยิ่งผยองของมันหายไป ไม่เหลืออะไรเลย
มันแน่นิ่งอยู่ตรงนั้น หายใจหอบแรง
จากนั้น มีคนสังเกตเห็นมันนอนแผ่อยู่บนพื้นไม่ไกล
มันเห็นกลุ่มคนก้าวเดินเข้ามาหามัน
“อย่า... อย่าเข้ามา... เราคุยกันได้...”
หมัดแรกตกลงบนใบหน้ามันแล้ว
เป็นชายหนุ่มใจดีที่อธิบายให้มันฟังแล้วถูกมันฆ่า
“คุยกับแม่แกสิ!”
บนโซเชียลมีเดีย การระบุตำแหน่งตามเวลาจริงแสดงว่ามีคนจำนวนมากกำลังเคลื่อนตัวมาทางวิทยาลัยจี้เซี่ย