เหล่าบรรดาปัญญาชนที่อยู่ ณ ที่นั้นต่างพากันมองด้วยความประหลาดใจ
คำพูดของคุณเฉินนี่มันประชดประชันเสียจริง?
ไม่แน่ใจ ขอดูอีกสักพัก
คุณเฉินแต่ก่อนเป็นคนซื่อตรงและเงียบขรึมที่สุด คงเป็นเพราะพวกตนคิดไปเอง
อวังต้าจวนตกใจสุดขีด "เธอ เธอกลับมาได้ยังไง เธอแต่งงานไปแล้ว จะกลับมาที่บ้านของหมู่บ้านปัญญาชนอีกไม่ได้!"
จินซุ่ย: "อวังต้าจวน คำพูดเธอนี่ฉันฟังไม่ชอบเลย ฉันก็เป็นปัญญาชนที่ลงมาเหมือนกัน บ้านของหมู่บ้านปัญญาชนแห่งนี้ฉันอยากกลับมาก็กลับได้"
"ถ้าเธอมีความเห็นอะไร ก็ไปปรึกษาผู้นำที่สำนักงานเด็กส่งเสริมการเกษตรสิ"
อวังต้าจวนจะกล้าไปหาผู้นำหรือ?
นางไม่กล้า
นางพูดอึกอัก "แต่ แต่เธอแต่งงานไปแล้วนี้นา"
"แล้วยังไง? เขาตายไปแล้วไง" จินซุ่ยจ้องมองอวังต้าจวนอย่างสุขุม แล้วเสนอ "เธอเป็นห่วงนัก เธอไปอยู่บ้านตระกูลเว่ยแทนก็ได้นะ"
"เธอไปถือศีลให้สามีที่ตายไปของฉันแทน ฉันไม่ถือหรอก"
อวังต้าจวนโกรธจนพูดไม่ถูก "เธอพูดบ้าอะไร เว่ยเจี้ยนกั๋วเกี่ยวอะไรกับฉัน? ฉันจะไปเป็นม่ายแทนเธอทำไม!"
"งั้นก็หุบปากสกปรกของเธอซะ" จินซุ่ยพูดอย่างเย็นชา "ผ่านเรื่องราวมามากมายขนาดนี้ ฉันไม่ใช่ฉันคนเดิมอีกต่อไป จะไม่ทนนิสัยแย่ๆ ของเธออีกเด็ดขาด!"
สีหน้าของจินซุ่ยเย็นชาจนอวังต้าจวนถึงกับหวาดหวั่นไปชั่วขณะ
นางกระทืบเท้าอย่างหงุดหงิด แล้วหันไปดึงแขนฉินซู่ซู่ เริ่มด่าทอทางอ้อม
"ซู่ซู่ ต่อไปนี้เธอต้องห่างจากบางคนไว้ให้มาก เรายังเป็นสาวบริสุทธิ์ผุดผ่องอยู่ ไม่เหมือนบางคน แต่งงานไปแล้วยังไม่สงบ ไม่อยู่บ้านสามีให้ดี กลับมานั่งเบียดกับพวกเราที่นี่อีก!"
ฉินซู่ซู่รู้สึกว่าจินซุ่ยผ่านเรื่องราวครั้งนี้มา กลับกลายเป็นคนปากจัดไปได้