เพียงชั่วพริบตา ภายใต้สายตาจับจ้องของทั้งสามคน วัชพืชเขียวขจีที่กำลังเจริญเติบโตอย่างงดงาม ค่อย ๆ เหี่ยวเฉาเหลืองลงอย่างที่ตาเห็น แล้วก็ตายสนิทในที่สุด
“ดี! ดีมาก!”
หัวหน้าหลี่อุทานด้วยความตื่นเต้น
ผลลัพธ์นี้ได้ผลทันตาเห็นจริง ๆ!
ส่วนเรื่องพิษนั้น ยังต้องส่งไปตรวจสอบ
เพียงแค่ผลในการกำจัดวัชพืชนี้ก็สร้างความประหลาดใจได้มากแล้ว
หัวหน้าหลี่ตบไหล่จินซุ่ยเบา ๆ “เฉินจือชิงวางใจได้ เมื่อผลตรวจออกมาแล้ว ถ้ายืนยันว่ายากำจัดวัชพืชตัวนี้ไม่มีพิษจริง”
“ไม่เพียงแต่ทางเบื้องบนจะชมเชยให้รางวัล ทางสถานีการเกษตรก็จะไม่ทำให้เธอเสียใจแน่นอน”
“ที่ไหนได้ ที่ไหนได้ นี่คือสิ่งที่ข้าควรทำ” จินซุ่ยพูดคำพูดอันสูงส่งออกมาอีกเป็นชุด
นางพูดด้วยความจริงใจ หัวหน้าหลี่กับหัวหน้าทีมซวีจึงยิ่งพอใจในตัวนางมากขึ้น
ทั้งหลายทานอาหารที่สถานีปัจจัยการเกษตรแล้ว ก็ได้เวลาเย็นแล้ว จินซุ่ยกับหัวหน้ากองพลต้องรีบกลับ
ออกจากสถานีปัจจัยการเกษตรมา ทั้งสองคนไม่กล้าหยุดพัก รีบเร่งเดินทาง กลับมาถึงหมู่บ้านก็มืดค่ำแล้ว
จินซุ่ยมือซ้ายถือแก้วเคลือบที่หัวหน้าหลี่ให้ มือขวาถือปากกาและไฟฉายที่หัวหน้าหลี่ให้
ใกล้จะถึงบ้านหัวหน้ากองพล หัวหน้ากองพลก็พูดขึ้นว่า “เสี่ยวเฉินเอ๊ย หลังฤดูเพาะปลูก โรงเรียนประถมในตำบลน่าจะรับครูใหม่ เจ้าเรียนจบมัธยมปลาย ก็เตรียมตัวไว้ได้เลย”
จินซุ่ยดีใจมาก “อย่างนั้นก็ดีมากจริง ๆ ลุงซู ขอบคุณที่บอกข่าวนี้กับข้า ข้าจะเตรียมตัวให้ดีแน่นอน!”
อีกไม่นานก็จะถึงฤดูเก็บเกี่ยวแล้ว ช่วงนี้ชาวบ้านในหมู่บ้านยุ่งมาก