นอกห้องมีชายหนุ่มที่มาเป็นปัญญาชนตื่นกันแล้ว
ฉินซู่ซู่พูดเสียงดังมาก คนข้างนอกได้ยินกันชัดถนัดตา
จินซุ่ยทำหน้างง
"อ๋า ใช่ ๆ พวกคุณดีที่สุด แล้วไง ฉินจือชิงยังมีอะไรอีกไหม?"
ถูกปลุกให้ตื่น จินซุ่ยหงุดหงิดมากแล้ว
ตื่นมาแล้วยังต้องมาเจอคำพูดยียวนกวนประสาทแบบนี้อีก
จินซุ่ยยิ่งรำคาญ
นางใช้มือดันฉินซู่ซู่ที่ขวางทางออกไป
สวมเสื้อผ้าเรียบร้อย จัดผ้าห่มให้เข้าที่ แล้วหาวหวอดไปล้างหน้า
ฉินซู่ซู่ยังคงยืนอยู่ที่เดิม
นางคิดว่าเฉินจินซุ่ยจะเถียงกับนาง ที่แท้ก็แค่นี้รึ?
เฉินจินซุ่ยไม่ทำตามที่คิดไว้เลยสักนิด!
แล้วที่พูดว่า "พวกคุณดีที่สุด" นั้นหมายความว่ายังไง?
นางดีกับใคร?
หลิวหยางมันคู่ควรหรือไง!
ฉินซู่ซู่เห็นฮั่วเซี่ยงวี่เดินผ่านหน้าห้องหญิงสาวทั้งหลาย แล้วกัดฟันกระทืบเท้าอีกครั้ง
……
จินซุ่ยถอนหญ้าอยู่สามวัน หัวหน้ากองพลคงเห็นว่านางสุขภาพดีขึ้นแล้ว เลยจัดงานอื่นให้นางทำ
งานนั้นเหนื่อยกว่าถอนหญ้าอีก
จินซุ่ยทนไม่ไหวแล้ว
นางเร่งมือสุดชีวิต ในที่สุดก็ผลิตยากำจัดวัชพืชออกมาได้สำเร็จ
หลังการทดลองสำเร็จ นางรีบไปหาหัวหน้ากองพลทันที
พอถึงบ้านหัวหน้ากองพล ป้าสุยฮวากำลังพาลูกสะใภ้สองคนทำอาหารอยู่
หัวหน้ากองพลยืนสูบยาสูบอยู่หน้าประตูบ้าน
เสียง 'อ้าเพ้ย' ดังขึ้น
หัวหน้ากองพลสูบยาแล้วถ่มน้ำลายลงบนพื้นดิน
ชายชราที่สูบยาสูบในชนบทชอบถ่มน้ำลายกันทั้งนั้น
จินซุ่ยดูมานานจนชินชาแล้ว
นางถือขวดพลาสติก เอามาแกว่งๆ ต่อหน้าหัวหน้ากองพลเหมือนโชว์ของล้ำค่า
"เสี่ยวเฉินจือชิง มีธุระอะไรกับฉันเหรอ? บ้านของเธอยังต้องใช้อีกหลายวันกว่าจะสร้างเสร็จ เรื่องนี้รีบไม่ได้หรอก"