จินซุ่ย: ไปตายกันให้หมดเถอะ!
ทำไมพวกเขาไม่ไปเสียสละกันบ้าง?
เรื่องวุ่นวายก็เป็นฝีมือของจ้าวเมี่ยวเมี่ยว ส่วนร่างเดิมก็สมควรต้องไปเช็ดก้นแทนพวกเขาสินะ
จินซุ่ยจ้องมองราชาคัง แล้วก็ยิ้มอย่างช้าๆ
แรกเริ่มนางยังคิดอยู่ว่าจะจัดการเขาอย่างไรดี
แต่เขากลับเดินเข้ามาหาเอง!
……
พักอยู่ในค่ายหนึ่งคืน
วันรุ่งขึ้นทุกคนก็มาถึงเมืองชายแดน
ที่นี่ติดกับซยงหนู
เป็นแนวป้องกันแนวแรกของสงคราม
แม่ทัพชีในฐานะแม่ทัพใหญ่ได้เข้าควบคุมทุกอย่าง
ตอนนี้ซยงหนูกับเทียนเซิ่งยังอยู่ในช่วงลองเชิงกันเล็กน้อย
กลางคืนจินซุ่ยขี่หุยหุยออกจากเมือง
ไม่คิดว่า ที่ประตูเมืองจะเจอกับนายทหารหนุ่มสวมหน้ากากชุดแดงคนหนึ่ง
นายทหารหนุ่มคนนั้นเห็นจินซุ่ย ก็กล่าวด้วยความเคารพ: "ท่านอ๋องหญิง แม่ทัพชีมีคำสั่ง ท่านไม่สามารถออกจากเมืองได้"
จินซุ่ยมองดูดวงตาที่โผล่ออกมาของคนผู้นี้ ยิ่งดูยิ่งรู้สึกคุ้นตา
"เจ้าหยุดข้าไม่ไหวหรอก หุยหุยสามารถพาข้าเข้าใกล้ค่ายซยงหนูได้โดยไม่มีใครรู้"
"เช่นนั้น เจ้าไปก่อความวุ่นวายเพื่อล่อพวกซยงหนูออกไป แล้วข้าจะไปทำลายเสบียงของพวกเขาทิ้ง"
นายทหารหนุ่มชุดแดงนิ่งคิดอยู่ครู่หนึ่ง สุดท้ายก็ส่ายหน้า: "ความปลอดภัยของท่านอ๋องหญิงสำคัญที่สุด"
จินซุ่ยเริ่มหงุดหงิด "หากเจ้ายังพูดมากอีก ข้าจะไปเอง"
พูดจบ นางก็ตบหุยหุยเบาๆ
หุยหุยกระโจนพรวด พุ่งข้ามนายทหารหนุ่มชุดแดงไป แล้วก็จะมุ่งตรงไปทางซยงหนูทันที
นายทหารหนุ่มชุดแดงตกใจ รีบพูด: "ท่านอ๋องหญิงโปรดรอข้าก่อน ข้าจะไปล่อพวกซยงหนูเอง!"
ทั้งสองเคลื่อนตัวไปยังรอบนอกที่ตั้งของพวกซยงหนูอย่างเงียบเชียบ