แววตาของเผยเย่าเข้มลึกขึ้นเรื่อย ๆ
แค่คลาดสายตาไปครู่เดียว เธอก็หายไปแล้ว
แต่เธอจะไปไหนคนเดียวได้ล่ะ?
ที่นี่เธอไม่คุ้นเคยกับสถานที่เลย คงไม่มีทางออกไปข้างนอกโดยไม่มีเหตุผล
นิสัยอย่างเธอ ต่อให้คิดอยากออกไปเที่ยว ก็คงต้องเรียกเขาไปด้วยแน่ ๆ
เผยเย่าเป็นคนอ่านใจคนเก่ง เพียงไม่นานก็รู้สึกได้ว่ามีบางอย่างผิดปกติ
เธอคงไม่ได้จู่ ๆ ก็คิดอยากออกไปเอง บางทีอาจมีใครกำลังตามหาเธออยู่
เวินลิ่งเจาเป็นคนคิดอย่างไรก็พูดอย่างนั้น ไม่เคยเก็บงำอะไรไว้ได้เลย
เรื่องเก่า ๆ ในครอบครัวของเธอ เธอขุดขึ้นมาพูดตั้งไม่รู้กี่ร้อยรอบแล้ว คงไม่ใช่ว่าไก่เป็ดหมูหมาในบ้านเรียกหาเธอหรอกนะ
เพื่อนของเธอ...
พอตัดตัวเลือกออกไป ขอบเขตก็แคบลงมาก
ไม่นานก็มีคนรีบร้อนเข้ามารายงานว่า สืบพบตำแหน่งปัจจุบันของเวินลิ่งเจาแล้ว
ข้างกายเธอมีผู้ชายคนหนึ่งอยู่ด้วย
เผยเย่ามองคนในรูป ก่อนหัวเราะเยาะ “เป็นเขาจริง ๆ ด้วย”
ก่อนหน้านี้เผยเย่าเคยตรวจสอบอวี๋เฉิงมาแล้ว เขาก็เป็นแค่ผู้ชายธรรมดาคนหนึ่ง
นอกจากประวัติการศึกษาจะดีหน่อย ภูมิหลังครอบครัวก็ไม่ได้โดดเด่น หน้าตาพอถูไถได้ อย่างมากก็เรียกได้ว่าเป็นหนุ่มหน้าสวย ไม่มีทางเทียบกับเขาได้เลย
แต่เขากลับลืมเรื่องหนึ่งไปจริง ๆ
ความผูกพันที่เติบโตมาด้วยกันตั้งแต่เด็กนั้น ไม่อาจมองข้ามได้ ทั้งยังไม่ควรประมาท
โดยเฉพาะคนที่ให้ความสำคัญกับความรู้สึกอย่างเวินลิ่งเจา ในสายตาเธอ เพื่อนทุกคนล้วนเป็นคนสำคัญมาก ๆ
ตอนนั้นเขาเองก็อาศัยสถานะเพื่อนสนิท ถึงได้ครอบครองหัวใจเธอ
แม้แต่ตอนนี้ ทุกครั้งที่คิดจะทำเรื่องไม่ดีสักพัก ก็ยังใช้ข้ออ้างว่าจะทำตามคำขอของเพื่อนสนิทมาข่มขู่เธอ
เห็นได้ชัดว่าแค่เป็นเพื่อนยังไม่พออีกต่อไป
มีเพียงสถานะสามี คู่ชีวิต และคนรักเท่านั้น ที่จะผูกมัดเธอไว้ข้างกายได้อย่างมั่นคง