เวินลิ่งเจาเพิ่งมารู้เรื่องที่หรงเซี่ยนถูกเวินผางคุนอบรมสั่งสอนหลังผ่านไปสองวัน
ได้ยินว่ายังใช้กฎประจำตระกูลลงโทษเขาด้วย
แต่กฎประจำตระกูลคืออะไรกันนะ? เธออยู่บ้านนี้มาตั้งนาน ยังไม่เคยเห็นกฎประจำตระกูลเลย!
หรงเซี่ยนนี่โง่จริง ๆ เขาก็ไม่ได้แซ่เวินเสียหน่อย ไม่รู้จักหนีไปหรือไง ยังทึ่มทื่อเดินไปรับโทษอีก
แต่เธอเป็นคนเอาใจใส่นี่นา ในเวลาแบบนี้แน่นอนว่าต้องไปดูเขา แถมยังดูแลเขาสักหน่อยด้วย
เวินลิ่งเจาถือซุปหวานบำรุงร่างกายออกจากบ้าน
พี่เลี้ยงทำไว้ให้
ก่อนออกจากบ้านเธอดื่มไปแล้วสองถ้วย อร่อยมาก เลยเอาที่เหลือทั้งหมดมาให้หรงเซี่ยน
“คุณพ่อจัดการคุณเหรอ? ทำไมถึงตีคุณได้ล่ะ?” เวินลิ่งเจาถามด้วยสีหน้าเป็นห่วง แม้น้ำเสียงจะฟังดูเหมือนกำลังสะใจอยู่บ้างก็ตาม
วันนั้นจ้าวอี๋หลิงไม่ได้พูดอะไรกับเธอ แค่กำชับให้เธอดูแลตัวเองให้ดี อย่าปล่อยให้หรงเซี่ยนทำอะไรตามใจชอบ
แต่เวินลิ่งเจายังถามต่อว่า ถ้าเธออยากทำอะไรตามใจบ้างจะได้ไหม เธออยากทำเรื่องไม่ดีใส่หรงเซี่ยน
จ้าวอี๋หลิงเลยไม่พูดอะไรอีก แค่บีบแก้มเธอเบา ๆ
เวินลิ่งเจารู้ว่าพวกเขาหมายถึงเรื่องอะไร แต่ไม่คิดว่าเรื่องจะร้ายแรงขนาดนี้ ถูกเข้าใจผิดไปไกลถึงขั้นใช้กฎประจำตระกูลลงโทษกันเลย