หลังแต่งงานได้ไม่นาน เวินลิ่งเจาก็ตั้งครรภ์
ฟู่ถิงพาเธอไปพักครรภ์ที่ฮ่องกง ช่วงนั้นเอกสารทั้งหมดของบริษัทถูกส่งไปยังเกาะฮ่องกงโดยเลขานุการ นับตั้งแต่รู้ว่าตั้งครรภ์ คลอดลูก ไปจนถึงพักฟื้นหลังคลอด ตลอดเวลากว่าหนึ่งปี ฟู่ถิงแทบไม่เคยปรากฏตัวในที่สาธารณะเลย เขาคอยอยู่เคียงข้างเวินลิ่งเจาไม่ห่าง
ฟู่เจินตัวน้อยผู้เกิดมาพร้อมช้อนทองคาบปาก ไม่ต้องสงสัยเลยว่าเป็นจอมเผด็จการประจำบ้าน
ตอนอายุแปดขวบ เด็กหญิงตัวน้อยยื่นข้อเสนอสุดโต่ง ขอเงินจากฟู่ถิงหนึ่งร้อยล้าน
“คุณพ่อ ให้เงินหนูหน่อย!”
ใบหน้าที่คล้ายเวินลิ่งเจาราวกับพิมพ์เดียวกันนั้น แม้แต่น้ำเสียงตอนพูดยังเหมือนแม่ไม่มีผิด
นิดหน่อย... อืม หนึ่งร้อยล้านจะไม่นับเป็นเงินนิดหน่อยได้ยังไงล่ะ?
ฟู่เจินจ้องฟู่ถิงด้วยดวงตากลมโตฉ่ำวาว รอคำตอบจากเขา
เธอแบ่งหน้าที่ไว้ชัดเจน ขอชุดสวย ๆ เครื่องประดับ ตุ๊กตา และรถจากคุณแม่ ส่วนเงินก็ขอจากคุณพ่อ... ได้ครบทั้งสองทาง ไม่เสียเวลาเลยสักนิด
ฟู่ถิงถามว่าจะเอาเงินไปทำอะไร ฟู่เจินก็ตอบอย่างจริงจังว่า “ลงทุนค่ะ!”
เพื่อนร่วมชั้นหลายคนกำลังทำเรื่องแบบนี้ เธอจะตามไม่ทันได้อย่างไร
จะลงทุนทั้งที ก็ต้องลงทุนก้อนใหญ่!
ก่อนหน้านี้ตอนคุณพ่อคุณแม่ซื้อสวนสนุก บ้านสวย ๆ และฟาร์มไว้เลี้ยงลูกวัวลูกแพะให้เธอ พวกท่านก็พูดไม่ใช่หรือว่ายิ่งใหญ่ยิ่งดี?
เธอเป็นเด็กน้อยฉลาดเฉลียว รู้จักคิดต่อยอดจากตัวอย่าง
ช่วงบ่าย เวินลิ่งเจาออกไปฟังคอนเสิร์ต พอกลับมาก็ได้ยินเรื่องนี้จากพ่อบ้าน
“คุณให้เงินเธอไปแล้วเหรอ?”