งานแต่งจัดขึ้นอย่างยิ่งใหญ่อลังการ บรรยากาศตระการตาจนเหล่าผู้มีอำนาจและคนดังในแวดวงที่คุ้นชินกับความฟุ่มเฟือยยังไม่มีวันลืม
ฟู่ถิงบอกว่าจะจัดงานแต่งให้เธอราวกับเทพนิยาย
และเขาก็ทำได้ตามที่พูด
เวินลิ่งเจาถึงกับคิดว่า ต่อให้เป็นเทพนิยายก็ยังไม่มีอะไรชวนฝันและงดงามได้ถึงเพียงนี้
“เจาเจา เธอดูเหมือนเจ้าหญิงเลย” ถังเว่ยหยางที่เป็นเพื่อนเจ้าสาวยอมสงบเสงี่ยมอยู่ข้างเธออย่างเรียบร้อยเป็นครั้งแรก พร้อมเอ่ยชมจากใจ
สวยเหลือเกิน สวยจนหัวใจคนมองแทบหยุดเต้น
นอกจากตัวเธอจะงดงามแล้ว เครื่องประดับอัญมณีที่สวมอยู่ รวมถึงชุดแต่งงานทั้งชุดก็ล้วนเป็นงานสั่งทำเฉพาะราคาสูงลิบ ยิ่งขับให้เธองามขึ้นไปอีก
“เธอเป็นเจ้าสาวที่สวยที่สุดเลย!”
สิ้นเสียง เจ้าชายที่ไม่เคยละสายตาจากเจ้าหญิงก็เดินเข้ามาหา
ฟู่ถิงกล่าวอย่างสุภาพ “วันนี้รบกวนพวกคุณแล้ว”
“เป็นเรื่องที่ควรทำอยู่แล้วค่ะ” ถังเว่ยหยางรีบโบกมือ ไม่กล้าพูดคุยกับผู้ยิ่งใหญ่ตรงหน้ามากนัก ในใจหวาดเกรงเขาไม่น้อย
ต่อหน้าผู้คนมากมาย ฟู่ถิงไม่ได้หลบเลี่ยง เขาก้มลงจุมพิตหว่างคิ้วของเวินลิ่งเจา
“สวยมาก”
อีกไม่นานเธอก็จะเป็นภรรยาของเขาแล้ว
ถังเว่ยหยางขยับเข้ามาหนึ่งก้าว แม้จะกลัว แต่ก็ยังใจกล้าพูดออกไปว่า “เอาละ เจ้าบ่าวออกไปก่อนเถอะ เดี๋ยวก็มีเวลาให้จูบอีกตั้งเยอะ อย่าทำเครื่องสำอางเลอะล่ะ”
เวินลิ่งเจาพยักหน้าคล้อยตาม “พี่คะ ออกไปก่อนเถอะค่ะ”
รอมาตั้งนานแล้ว อีกสักครู่ก็ไม่เป็นไร ดูสิว่าเขาร้อนใจจนเป็นอย่างไรบ้าง
“ได้”
พิธีแต่งงานเริ่มต้นขึ้นอย่างเป็นทางการ