ช่วงเวลามักผ่านไปอย่างรวดเร็ว เผลอพริบตาเดียวก็ถึงวันเกิดของเวินลิ่งเจาแล้ว
เดิมทีวันเกิดของเธอตั้งใจจะกำหนดเป็นวันที่ถูกเก็บมาเลี้ยง แต่จ้าวอี๋หลิงคิดว่าไม่เหมาะ เพราะวันนั้นเป็นวันที่พ่อแม่แท้ ๆ ทอดทิ้งเธอเช่นกัน เป็นวันที่เต็มไปด้วยความทุกข์ หากไม่มีใครเก็บเธอมาเลี้ยง ไม่รู้ว่าจะต้องลำบากอีกสักแค่ไหน ทุกครั้งที่นึกถึงก็อดปวดใจไม่ได้
ต่อมา สองสามีภรรยาจึงปรึกษากัน แล้วตัดสินใจให้เธอเลือกเอง
ในสระที่เต็มไปด้วยลูกบอลหลากสีซึ่งมีตัวเลขเขียนกำกับ เด็กน้อยตัวกลมป้อมกำลังเล่นอย่างสนุกสนาน สุดท้ายก็หยิบลูกที่เขียนว่า 1 ตุลาคมขึ้นมา แล้วแทะไม่หยุด อ้ำ ๆ อย่างเอร็ดอร่อย
วันเกิดของเธอจึงถูกกำหนดขึ้นเช่นนั้น และฉลองกันในช่วงวันชาติจีนของทุกปี
เป็นวันที่ดีและน่ายินดี ทุกคนต่างมีความสุข
งานเลี้ยงวันเกิดจัดขึ้นอย่างยิ่งใหญ่ ทุกคนต่างรู้ว่าตระกูลเวินมีเจ้าหญิงน้อยที่ได้รับความรักมากที่สุด
เจ้าหญิงน้อยฉลองวันเกิดทั้งที จะจัดงานให้ด้อยหน้าคนอื่นได้อย่างไร
หลังจากงานเลี้ยงอันครึกครื้นจบลง ก็เป็นงานเลี้ยงส่วนตัวของครอบครัว แน่นอนว่าหรงเซี่ยน ว่าที่ลูกเขยของตระกูลเวิน ก็อยู่ที่นั่นด้วย