ตอนเวินลิ่งเจายังเล็ก เธอน่ารักน่าเอ็นดูมาก จ้าวอี๋หลิงมองแล้วก็รู้สึกชอบใจจนไม่อยากไปบริษัท งานไหนพอเลื่อนได้ก็เลื่อน อยากอยู่บ้านคอยดูแลเจ้าตัวน้อย
ตอนเพิ่งเก็บเธอกลับมา เด็กอ้วนจ้ำม่ำยังค่อนข้างระแวดระวัง ทุกครั้งที่ป้อนนมจะต้องคว้าขวดนมไปเล่นอยู่พักหนึ่ง แล้วค่อยหันมองพวกเขากับพี่เลี้ยง ราวกับต้องแน่ใจว่าปลอดภัยถึงยอมกิน
ตอนกินนมก็ไม่อยู่นิ่ง เดี๋ยวก็เกาหน้า เกาพุงกลม ๆ เดี๋ยวก็ยกเท้าอวบป้อมถีบขึ้นสูง ทำท่าราวกับจะโชว์วิชาการต่อสู้ เตะขึ้นไปในอากาศ
“เจาเจาเด็กดี ตั้งใจกินสิ เพิ่งกินไปนิดเดียวเองนะ”
จ้าวอี๋หลิงอุ้มเด็กอ้วนจ้ำม่ำพลางปลอบ
ตั้งชื่อให้ลูกน้อยเรียบร้อยแล้ว เวินลิ่งเจา คำว่า ‘ลิ่ง’ หมายถึงความงดงาม ส่วน ‘เจา’ หมายถึงความสว่างไสว ล้วนเป็นอักษรที่มีความหมายเป็นมงคลอย่างยิ่ง
เด็กคนนี้เป็นดาวนำโชคที่ฟ้าประทาน เป็นสมบัติล้ำค่าที่ตระกูลเวินโชคดีได้มา แน่นอนว่าต้องมอบพรอันงดงามที่สุดให้เธอ
จ้าวอี๋หลิงเป็นคนจิตใจใสกระจ่าง ทำอะไรไม่เคยอ้อมค้อม นิสัยตรงไปตรงมา เธอชอบเด็กคนนี้จากใจจริง แค่เห็นครั้งแรกก็ชอบแล้ว ทั้งยังประหลาดใจและยินดีอย่างยิ่งที่ได้มีวาสนาต่อกัน เพราะอย่างนั้นจึงไม่คิดปิดบังความรักที่มีต่อเวินลิ่งเจาแม้แต่น้อย แทบอยากจะยกของดีทั้งโลกมาวางตรงหน้าเด็กน้อย