หรงเซี่ยนชอบเจ้าก้อนน้อยอ้วนกลมคนนี้จริง ๆ แม้เธอจะซนมาก ทั้งฉี่ใส่เขา แถมยังพ่นน้ำลายไปทั่วจนหน้าเขาเหนียวเหนอะหนะ แต่เขาก็ยังไม่ยอมปล่อยมือ และไม่ให้พี่เลี้ยงอุ้มเธอไป
“อ๊าว อ๊าว—” เจ้าก้อนน้อยยังคงกัดงับเขาไม่หยุด ราวกับกำลังแทะผลไม้อยู่
ที่จริงเธอยังไม่มีฟันด้วยซ้ำ ปกติกัดผลไม้อยู่นานสองนาน ผลไม้ก็ยังไม่บุบสลาย คราวนี้ก็เหมือนกัน ไม่มีแรงทำให้ใครเจ็บเลยสักนิด
“น้องสาวชอบเธอแน่ะ” ใครคนหนึ่งพูดยิ้ม ๆ
“ใช่แล้ว เด็ก ๆ ก็เป็นแบบนี้แหละ ชอบใครก็เอาปากเข้าหา คิดว่าอะไรก็กินได้ไปหมด”
หรงเซี่ยนมองเจ้าตัวน้อยที่เกาะติดอยู่บนตัวเขา
ก็ได้
เห็นแก่ที่เธอชอบเขา เขาจะไม่ถือสาก็แล้วกัน
เขาเป็นพี่ชายคนโต ยอมให้น้องสาวสักหน่อยก็เป็นเรื่องสมควรแล้ว