เวินลิ่งเจาเริ่มมีรักครั้งแรกตั้งแต่เด็ก
พูดให้ถูกคือ ใกล้จะเริ่มมีรักครั้งแรกตั้งแต่เด็กแล้ว
ตอนหรงเซี่ยนได้รับข่าวร้ายนี้ เธอก็วางจดหมายรักที่เขียนเสร็จแล้วไว้ตรงหน้าเขาเรียบร้อย
“พี่ช่วยดูให้หน่อยสิว่าตรงไหนเขียนไม่ดี ถ้าไม่มีปัญหาแล้วหนูจะเอาไปให้เขา”
จอมวายร้ายรู้ว่าเรื่องนี้ไม่ดี ห้ามให้พ่อกับแม่รู้ และห้ามให้คนอื่นรู้ด้วย แต่เธอต้องการกุนซือสักคนช่วยออกความเห็น คิดไปคิดมา คนที่ไว้ใจได้ที่สุดก็ยังเป็นหรงเซี่ยน เขาเป็นหนึ่งในคนที่เธอเชื่อใจที่สุด
หรงเซี่ยนดีกับเธอขนาดนี้ ย่อมไม่มีทางเอาเรื่องนี้ไปบอกใคร เมื่อก่อนเธอทำเรื่องไม่ดีอะไร เขาก็มักช่วยพูดให้และช่วยแก้ปัญหาให้เสมอ
หรงเซี่ยนมองจดหมายรักในมือแล้วสูดหายใจลึก
เขาจำไม่ได้ว่าข้างในเขียนอะไรบ้าง อ่านผ่านแล้วก็ผ่านไป ไม่อยากจำแม้แต่คำเดียว ไม่อยากให้หลงเหลืออยู่ในหัวเลยสักตัวอักษร