สายตาของเผยเย่าจับจ้องร่างหญิงสาวไม่วางตา แฝงความปรารถนาจะครอบครองอย่างชัดเจน
จะรู้สึกดีหรือเปล่า ลองสักครั้งก็รู้เอง
เขาไม่เคยมีความอดทนมากนัก ไม่ว่าจะอยากทำอะไรหรืออยากรู้อะไรให้แน่ชัด ก็ลงมือทันที
เวินลิ่งเจาไม่รู้ว่าเขาคิดจะทำอะไร สัญชาตญาณบอกว่าเขาอาจจะถลกหนังเธอจริง ๆ “ฉัน... ฉันผิดไปแล้ว ฉันไม่ควรจับคุณ อย่าทำแบบนี้เลย... ฉันไม่เอา...”
หญิงสาวร้องไห้อย่างน่าเวทนา เห็นได้ชัดว่าหวาดกลัวมาก
ที่บ้านเคยฆ่าไก่ฆ่าเป็ด แล่ปลา ตอนหมู่บ้านฆ่าหมูส่งท้ายปี เธอก็เคยไปช่วย เลือดเต็มพื้น ถลกหนังหมูออกมาย่างกิน...
ตอนนั้นเธอจำได้เพียงบรรยากาศรื่นเริง ทุกคนมารวมตัวกันอย่างพร้อมหน้า กลิ่นเนื้อหอมฟุ้งไปทั่ว จึงมองข้ามภาพบางอย่างที่ไม่น่าดูไปโดยอัตโนมัติ
แต่ตอนนี้ภาพนองเลือดเหล่านั้นกลับผุดขึ้นมาในหัวทีละฉาก ทำเอาเธอแทบขวัญหนีดีฝ่อ!