กับยัยเด็กโง่ที่ไม่รู้จักดีชั่วคนหนึ่งงั้นหรือ?
มีปฏิกิริยาแล้วหรือ?
ต่างจากความโกรธที่ปะทุขึ้นเพราะเธอลงมือเมื่อครู่ ในใจเผยเย่ากลับพลุ่งพล่านขึ้นมาอีกระลอก ไม่ว่าจะพยายามข่มอย่างไรก็เอาไม่อยู่
ที่น่าโมโหที่สุดคือ ไม่รู้เพราะถูกความโกรธกระตุ้นหรือเปล่า แต่มันกลับเด่นชัดยิ่งกว่าเดิม จนไม่อาจละสายตาได้เลย
เวินลิ่งเจาเห็นสีหน้าของเขายิ่งดูแย่ลงเรื่อย ๆ ชวนให้หวาดกลัวยิ่งกว่าท้องฟ้ามืดครึ้มก่อนพายุฝนฟ้าคะนอง เธออดถอยหลังไปสองสามก้าวไม่ได้
“คุณ... คุณเสียมารยาทก่อนนะ...”
ถึงเธอจะทำไม่ถูก แต่เขาก็ไม่ได้ไร้ความผิดเสียหน่อย พวกเขาสองคนต่างก็โทษอีกฝ่ายไม่ได้ทั้งนั้น...
ใช่ ต้องเป็นอย่างนี้แหละ
ฉวยจังหวะที่เขาไม่ทันสังเกต เธอก็ก้มลงไปเก็บโทรศัพท์มือถือบนพื้นอย่างรวดเร็ว