ตั้งแต่นั้นมา เจ้าหนูน้อยก็มีเพื่อนสนิทเพิ่มขึ้นอีกคน
ก็ช่วยไม่ได้ เด็กคนอื่น ๆ ไม่ชอบเล่นกับเด็กน้อยที่ยังน้ำลายยืดอย่างเธอ พากันรังเกียจว่าเธอยังเล็กเกินไป มีเพียงหรงเซี่ยนที่ยอมรับเธอเป็นหัวหน้า...
เขาคงยอมจริง ๆ กระมัง เพราะเอาแต่เดินตามเธอต้อย ๆ เรียกน้องสาวอย่างนั้นอย่างนี้ทุกวัน แบบนี้ก็เท่ากับยอมเป็นลูกสมุนตัวน้อยของเธอแล้วไม่ใช่หรือ
“อา อา—” มือป้อมยื่นนิ้วอวบ ๆ ออกมาหนึ่งนิ้ว ชี้ไปข้างหน้า
หรงเซี่ยนมองตามไป แต่ไม่รู้เลยว่าเธอต้องการอะไร ถึงอย่างนั้นเพื่อให้เธอสมใจ เขาก็ยังลุกขึ้นเดินไปดู
เขาหยิบตุ๊กตาหมูสีชมพูตัวหนึ่งมาให้
ตัวนี้เหมือนน้องสาวที่สุด น้องสาวต้องอยากได้แน่ ๆ
เจ้าหนูน้อยปัดตุ๊กตาหมูออก ไม่ได้อยากได้ตัวนี้ “อา อา อา—”
นิ้วป้อมแห่งโชคชะตายื่นออกมาอีกครั้ง