หลังจากจางหมิงเซิงโทรศัพท์ไปแล้ว ก็ถูกผีดำสกัดจุดอีกครั้งจนขยับตัวไม่ได้
อีกด้านหนึ่ง หลังจากอีกาวางสายโทรศัพท์ ก็ไปหาเฉินมีดใหญ่ทันที ทั้งสองหารือกันสั้น ๆ จากนั้นก็เริ่มรวบรวมลูกน้องมือดีไปช่วยจางหมิงเซิง
ชั่วพริบตาเดียว ก็รวมคนได้กว่า 50 คน ล้วนถือมีดยาวด้ามโต และยังมีหัวหน้ากลุ่มย่อยอีกห้าหกคนถือปืน
ปืนพวกนี้ไม่ใช่ของพื้น ๆ อย่างปืนแก๊ป แต่เป็นปืนลูกซองสองลำกล้องของจริง แถมยังมี AK47 อีกกระบอกหนึ่ง
คนกว่า 50 คนล้วนเป็นยอดฝีมือในการต่อสู้ใต้บังคับบัญชาของพวกเขา ในจำนวนนี้ยังมีหนึ่งหรือสองคนที่เคยฝึกวรยุทธ์
นี่ยังเป็นการจำกัดจำนวนคนตามที่จางหมิงเซิงกำชับไว้ เพราะเกรงว่าจะทำให้ตำรวจแตกตื่น ไม่เช่นนั้นจาก 50 คนเป็นฐาน อย่างน้อยก็ต้องคูณสิบเข้าไป
คนกว่า 50 คนขึ้นรถตู้โดยสารหลายคัน แล่นออกไปยังโรงงานร้างอย่างยิ่งใหญ่ราวกับลมพายุ
………………
ผีดำเดินไปนั่งยอง ๆ ตรงหน้าเฟิงอีอวิ๋น ยื่นมือไปลูบไล้แก้มที่แดงเรื่อและขาวนวลของนางเบา ๆ “แม่สาวน้อย เจ้าช่างงดงามจริง ๆ ให้ข้าตอนนี้ใจเต้นตุบ ๆ ขึ้นมาเลย”
“ไอ้คนลามก ปล่อยมือสกปรกของแกเดี๋ยวนี้!” เฟิงอีอวิ๋นสะบัดคาง ปัดมือของผีดำออกไปด้วยความโกรธ
ผีดำบีบคอขาวราวหยกของเฟิงอีอวิ๋นไว้ บังคับให้ใบหน้าของนางหันมาเผชิญหน้าตน “อีนัง ข้าจะบอกให้รู้ไว้ ว่าที่คู่หมั้นของเจ้าที่ชื่อเจียงเฮ่านั้นฆ่าพี่ชายข้า เดี๋ยวข้าจะให้เจียงเฮ่าดูต่อหน้าว่าข้ากับเจ้าจะเข้าพิธีวิวาห์ พลิกฟ้าพลิกฝนกัน” พูดถึงตอนท้าย ใบหน้าของผีดำเต็มไปด้วยรอยยิ้มลามก
เฟิงอีอวิ๋นถึงกับหน้าซีดเผือด เต็มไปด้วยความหวาดกลัว ด่าทอด้วยความโกรธว่า “ไอ้คนชั่ว ถ้าแกทำแบบนี้ แกต้องตกนรกแน่”
วั่นจื้อหมิงที่อยู่ด้านข้าง พอเห็นใบหน้าอันอัปลักษณ์ของผีดำก็ตัวสั่นงันงก ไม่กล้าแม้แต่จะพูดห้ามปราม
ในความคิดของเขา การรักษาตัวเองให้ปลอดภัยเป็นสิ่งสำคัญที่สุด สิ่งอื่นใดล้วนเป็นเพียงภาพลวงตา ต่อให้พ่อของเขาถูกจับไป ถ้าจะให้เขาเอาชีวิตเข้าแลกเพื่อไปช่วย เขาก็ไม่มีทางทำ
สิ่งที่ทำให้เขาตกใจไม่น้อยก็คือ เสือดำถูกไอ้ขี้ขลาดเจียงเฮ่าฆ่าตายจริง ๆ