"พวกแก ฆ่ามัน!"
เสียงตวาดด้วยโทสะของโจรหัวล้านดังขึ้น มือขวาเด็ดเดี่ยวล้วงไปที่เอว ควักปืนที่ซ่อนไว้ในซองออกมา
เสียงตวาดนี้ไร้ซึ่งความยโสและดูแคลนเช่นคราวก่อน กลับเต็มไปด้วยความตื่นตระหนกและหวาดกลัว
โจรที่เหลืออีกไม่กี่คนได้ยินแล้ว ก็ร้อนรนควักปืนออกมา
แต่ยังไม่ทันถือปืนมั่น ง้างไกปืน ก็เห็นเจียงเฮ่าร่างดั่งสายฟ้าแลบ กลายเป็นเงาพร่าเลือนพุ่งเข้าใส่พวกเขา
ตูม! ตูม! ตูม!
เสียงทึบดังสนั่นสามครั้ง ร่างของโจรสามคนรวมทั้งหัวหน้านั้นลอยละลิ่วราวกระสอบทราย กระแทกพื้นอย่างแรงแน่นิ่ง ดั่งโจรที่ตายไปก่อนหน้า เลือดไหลออกทวารทั้งเจ็ด ร่างกายกระตุก ลมหายใจแผ่วเบา
เพียงแค่หนึ่งนาที สถานการณ์พลิกผันจากหน้ามือเป็นหลังมือ ผู้ล่ากลายเป็นเหยื่อ
จินหานเหยาที่คิดว่าเจียงเฮ่าวันนี้เทพเซียนยังช่วยไม่ได้ ใบหน้างามเผยความตกตะลึง และดีใจเหลือล้น
ที่ตกตะลึงก็เพราะว่า เจียงเฮ่าธรรมดาๆ กลับเก่งกาจถึงเพียงนี้ ส่วนที่ยินดีก็คือ โจรถูกล้างแค้น เท่ากับเธอพ้นจากอันตราย
แม้รู้สึกว่าโหดร้าย แต่ก็ไม่คิดว่าโจรเหล่านี้สมควรสงสาร พวกมันตายก็สมควรตาย
โจรเสื้อกล้ามดำที่เหลือเพียงคนเดียว ยืนขาสั่นราวกับดีดปุยฝ้าย
เจียงเฮ่าในสายตาของเขา ณ ตอนนี้ ดั่งปิศาจจากนรกขุมเก้า ทำให้เขารู้สึกหวาดกลัวสุดประมาณ
เขาชี้ไปที่เจียงเฮ่า เสียงสั่นเครือ: "คุณเป็นใครกันแน่?"
ชายตรงหน้านี้แข็งแกร่งเกินไปแล้ว ฆ่าคนไม่กระพริบตา พี่น้องพวกเขาทำอะไรลงไป?
เจียงเฮ่ายิ้มเยาะ ค่อยๆ เดินเข้าไปหาโจรเสื้อกล้ามดำ: "ข้าคือ 'ไก่' ที่พวกคุณจับมาเตรียมเชือดไงล่ะ นี่ไม่ใช่ที่คุณพูดหรือ?"
"เมื่อกี้ข้าแค่... พลั้งปาก พูด... มั่ว!" โจรเสื้อกล้ามดำหวาดกลัวพลางขอความเมตตา พลางถอยหลัง
หลังจากถอยไปหลายก้าว ทันใดนั้นก็ 'ตึง' คุกเข่าลงกับพื้น โขกศีรษะรัว: "ท่านผู้ใจดี หากท่านไว้ชีวิตข้า ข้าจะนำ... ทรัพย์สินเงินทองทั้งหมดที่มีติดตัวมามอบให้ท่าน!"
เจียงเฮ่าหยุดฝีเท้า มองดูโจรเสื้อกล้ามดำอย่างสงบ
เมื่อเห็นว่าเจียงเฮ่าไม่ลงมือ โจรเสื้อกล้ามดำคิดไปเองว่าเจียงเฮ่าจะไม่ฆ่าตน ในใจดีใจ พลางรีบขอบคุณ: "ขอบคุณท่านผู้ใจดีที่เมตตาไว้ชีวิต!" พูดจบก็ลนลานควักเงินสดทั้งหมดในตัวยื่นให้เจียงเฮ่า