การตายของอู๋เจี้ยนแม้จะนับว่าสมควรตาย รับกรรมที่ก่อเอง
แต่เมื่อมองเห็นลูกน้องที่ติดตามตนมานานปีตายต่อหน้าต่อตา จางหมิงเซิงก็ยังเศร้าใจอยู่บ้างไม่มากก็น้อย
หลังจากสังหารอู๋เจี้ยนแล้ว เจียงเฮ่าโทรศัพท์ไปหาซืออี๋หนาน ให้เขี้ยวมังกรช่วยจัดการเก็บกวาดศพของกู่เย่าและอู๋เจี้ยนให้
เพราะระหว่างที่เขาลงมือ ไม่ได้หลบเลี่ยงกล้องวงจรปิดใดๆ ตำรวจสืบสาวมาถึงตัวเขาได้ง่ายดาย หากถูกออกหมายจับคงไม่ดีแน่
ส่วนหลิวฉือเกินนั้น เจียงเฮ่าส่งตัวให้จางหมิงเซิงจัดการพากลับไป
ตัวเขาเองออกไปเรียกแท็กซี่ตรงดิ่งไปที่สถานีรถไฟความเร็วสูง
ที่สถานีรถไฟความเร็วสูง เจียงเฮ่าส่งมอบโทรศัพท์มือถือของกู่เย่าให้ซืออี๋หนาน ให้เขาสืบค้นที่อยู่และข้อมูลเฉพาะของคนที่ต้องการทำลายสถานเลี้ยงเด็กกำพร้าจากเบอร์โทรและข้อความในโทรศัพท์
สมกับที่เขี้ยวมังกรเป็นหน่วยตำรวจพิเศษ
ไม่ถึงสองชั่วโมงก็ปลดล็อกโทรศัพท์ของกู่เย่าและอ่านข้อมูลกับรายละเอียดผู้ติดต่อทั้งหมดภายในได้
และระบุตำแหน่งที่พักแน่ชัดในเจียงหลิงของผู้ช่วยหลี่กับผู้อาวุโสอีกสองคนผ่านการติดตามสัญญาณ
เพื่อไม่ให้พิรุธ เจียงเฮ่าไม่ได้ให้ตำรวจไปเฝ้าสะกดรอยทั้งสามคน
พวกนั้นเป็นคนของฝันร้าย ใช้ชีวิตในเงามืด ความสามารถในการหลบเลี่ยงการสอดแนมย่อมสูงอยู่แล้ว อีกทั้งยังเป็นยอดฝีมือที่แข็งแกร่ง ยิ่งให้ตำรวจไปเฝ้ายิ่งเสียงต่อการแตกตื่น
……………………
เจียงหลิง ภายในห้องใต้ดินแห่งหนึ่งไม่ไกลจากสถานเลี้ยงเด็กกำพร้ารุ่งอรุณ
ตอนนี้หวังเยี่ยนถูกมัดด้วยเชือกอยู่ตรงมุมห้อง ร่างกายเต็มไปด้วยบาดแผลฟกช้ำ ทั่วร่างแทบไม่มีชิ้นเนื้อดี ส่อให้เห็นว่าไม่รู้ถูกทรมานมามากเพียงใด
แต่เมื่อเผชิญหน้ากับการบังคับเค้นถามของทั้งสามคนจากฝันร้าย นางกลับกัดฟันไม่ยอมเผยข้อมูลเกี่ยวกับเจียงเฮ่าแม้แต่คำเดียว แม้แต่เบอร์โทรศัพท์ที่เจียงเฮ่าทิ้งไว้ให้ นางก็ลบออกไปแล้ว
"ก่อนเที่ยงวันพรุ่งนี้ ถ้าเจ้ายังไม่ปริปากบอกว่าเจียงเฮ่าอยู่ที่ไหน พวกเราจะจุดไฟเผาสถานเลี้ยงเด็กกำพร้านี้ทิ้ง ให้เด็กๆ ทุกคนต้องตายเป็นเครื่องสังเวยให้กับความดื้อรั้นของเจ้า" หลี่ก่วงเอ่ยเสียงเยียบเย็น อาบไปด้วยเจตนาฆ่าเข้มข้น