เจียงเฮ่าขมวดคิ้ว เงียบไปเนิ่นนาน สีหน้าเคร่งเครียด “เรื่องนี้คงไม่ง่ายอย่างนั้นแน่ ต้องเป็นแผนลวงของซาตาน”
จินหานเหยาพยักหน้ายิ้ม ๆ “คุณปุ๊บก็รู้ทันทีว่านี่คือแผนลวง แล้วคนอื่น ๆ รวมถึงหมาป่าก็ต้องรู้เช่นกัน ดังนั้นนี่ไม่ใช่แผนลวง แต่ให้ชัดก็คือแผนลวงแยบยล”
“แผนลวงแยบยล!” เจียงเฮ่ามองจินหานเหยาตาเขม็ง
“ใช่ แผนลวงแยบยล!” จินหานเหยาพูดช้า ๆ “งานประมูลคราวนี้ ถ้าพวกคุณหมาป่าไม่ไป ก็เท่ากับว่าหมาป่ากลัว ซาตานไม่เพียงได้ประมูลเหมืองทองรับผลประโยชน์เป็นเงิน ยังได้ชื่อเสียงอีก หมาป่าพวกคุณเสียชื่อ แล้วยังเสียเหมืองทองไปหนึ่งแห่ง แต่ถ้าไป ก็ตรงเข้าสู่ตาข่ายที่ซาตานวางไว้”
จินหานเหยายังกล่าวต่อ “ตั้งแต่คุณสิ้นชีพไป ชื่อเสียงของหมาป่าก็ตกฮวบลงมาก ผลจากชื่อเสียงก็คือนอกจากปริมาณธุรกิจหลักจะลดลงมากแล้ว ทรัพย์สินใต้สังกัดก็แย่ลงกว่าเดิมมาก ตอนนี้ถ้าเหมืองทองถูกซาตานประมูลกลางแจ้งอย่างโจ่งแจ้ง แล้วพวกคุณหมาป่าหัวซุกหัวซุนไม่กล้าออกหน้า ชื่อเสียงในภายหน้าคงตกต่ำถึงขีดสุด อย่าว่าแต่รักษาไว้เลย ภายหลังแค่จะอยู่รอดในโลกมืดก็คงยากแล้ว”
เจียงเฮ่าย่อมเข้าใจหลักการนี้ดี
ในโลกมืด ชื่อเสียงก็คือเงินทอง
หมาป่าเป็นองค์กรโลกมืด บรรดาทรัพย์สินใต้สังกัดก็ล้วนดำเนินการอยู่ขอบเทาเข้ม เสียชื่อเสียงไป นอกจากทรัพย์สินอาจถูกแย่งชิง ภายภาคหน้าก็คงไม่มีใครกล้าค้าขายกับหมาป่าอีก
“ซาตานกำหนดวันประมูลเหมืองทองไว้เมื่อไหร่” เจียงเฮ่าถาม