เมื่อเห็นเจียงเฮ่ากลืนโอสถทั้งสองเม็ดลงท้องแล้ว หลี่ฮวาเส่อกล่าวว่า “ใช้พลังปราณแท้กระตุ้นโอสถ ให้โอสถกระจายตัวในกายอย่างรวดเร็ว”
เจียงเฮ่ารีบนั่งสมาธิ ใช้พลังปราณแท้เริ่มกระตุ้นโอสถ
เมื่อพลังปราณแท้กระตุ้นโอสถจนหมดแล้ว เสียงอันทรงพลังของหลี่ฮวาเส่อก็ดังขึ้นข้างหู “ฟ้าดินเข้าสู่สมาธิ ตะวันจันทราเข้าสู่หัวใจ ฟ้าดินประสานแปดทิศ ปราณไหลผ่านลานกลาง...”
ตามเสียงทรงพลังของหลี่ฮวาเส่อที่ดังเข้าหู จิตใจของเจียงเฮ่าก็สงบนิ่งสนิท ราวกับว่าในโลกนี้มีเพียงเขาอยู่คนเดียว ความรู้สึกนี้มหัศจรรย์ยิ่งนัก
หลี่ฮวาเส่อมองเจียงเฮ่าตรงหน้าแล้วพึมพำว่า “ที่ข้าช่วยได้ก็มีจำกัด จะเข้าสู่เขตแดนแปรเปลี่ยนได้หรือไม่ ก็ขึ้นอยู่กับวาสนาและพรสวรรค์ของเจ้าเองแล้ว”
ครู่ใหญ่ต่อมา ทั่วร่างเจียงเฮ่าเริ่มร้อนผ่าว ไอร้อนลอยกรุ่น พลังปราณแท้ในลมปราณทั้งแปดพลุ่งพล่านราวกับคลื่นคะนอง
สีหน้าหลี่ฮวาเส่อแปรเปลี่ยนเล็กน้อย ตอนทะลวงเขตแดนแปรเปลี่ยน สิ่งที่น่ากลัวที่สุดก็คือพลังปราณแท้ในลมปราณพิเศษปั่นป่วน หากปั่นป่วนรุนแรงเกินไป อาจทำให้ลมปราณพิเศษพังทลายและตายได้
ขณะหลี่ฮวาเส่อเป็นกังวล ลวดลายมังกรนูนที่หน้าอกของเจียงเฮ่าที่นั่งสมาธิอยู่ก็เริ่มเปล่งแสงสีทองอ่อนๆ
เมื่อลวดลายมังกรเปล่งแสง พลังปราณแท้ที่ปั่นป่วนในลมปราณพิเศษก็ค่อยๆ สงบลง ทว่าพลังปราณยังคงเข้มข้นไม่ลดลง
หลี่ฮวาเส่อประหลาดใจเล็กน้อย เขาไม่รู้ว่าเจียงเฮ่าทำให้พลังปราณแท้ปั่นป่วนในลมปราณพิเศษสงบลงได้อย่างไร
ร่างกายของเจียงเฮ่านี่ช่างพิเศษจริงๆ! ขณะหลี่ฮวาเส่อทอดถอนใจ ก็วางฝ่ามือบนแผ่นหลังเจียงเฮ่า “เมื่อพลังปราณแท้สงบได้เอง เช่นนั้นก็ให้ข้าช่วยเจ้าอีกแรงเถิด”
พลังปราณแท้ไหลไม่ขาดสายจากฝ่ามือของหลี่ฮวาเส่อเข้าสู่ร่างเจียงเฮ่า
ตราบที่พลังปราณแท้ในลมปราณพิเศษของเจียงเฮ่าไม่ปั่นป่วน พลังปราณก็จะส่งต่อไปได้เรื่อยๆ ทลายท่าข้ามผ่าน ยิ่งเพิ่มโอกาสเข้าสู่เขตแดนแปรเปลี่ยน
ครืน!
กำแพงกั้นเขตแดนแปรเปลี่ยนที่เมื่อครู่แข็งดั่งศิลา กลับถูกพลังปราณแท้อันเข้มข้นพังทลายลงในชั่วพริบตา