ซ่งไคเพิ่งรับสายก็ได้ยินเสียงของสวีเฉินดังขึ้นมา
จึงยิ้มแล้วตอบกลับไปว่า "คุณสวีผู้ยุ่งตลอดเวลา ในที่สุดก็คิดถึงฉันซะที!"
"เฮ้ย คุณซ่ง ฟังที่คุณพูดสิ ผมก็แค่เจอปัญหานิดหน่อยไม่ใช่เหรอ?"
ซ่งไคได้ยินแล้วก็เริ่มสนใจขึ้นมาทันที "คุณสวีเจอปัญหาอะไรเหรอ เล่ามาซิ!"
"เอ๊ะ เรื่องนี้พูดทางโทรศัพท์ไม่ชัดเจน ผมไปที่ออฟฟิศคุณดีกว่า!"
พูดจบ สวีเฉินก็วางสายไปทันที ซ่งไคมองโทรศัพท์ที่ถูกวางสายแล้วก็ยิ้มพร้อมส่ายหน้า
ซ่งไคสั่งให้เลขาไปที่ห้องยามเป็นพิเศษ เพื่อให้พวกเขาปล่อยรถของสวีเฉินผ่านเข้าไปได้
ครึ่งชั่วโมงต่อมา ร่างของสวีเฉินก็ปรากฏตัวที่ออฟฟิศของซ่งไค
พอเดินเข้าประตูมา ซ่งไคก็ยิ้มแย้มเดินเข้ามาต้อนรับ "คุณสวี เรื่องอะไรถึงต้องให้คุณเดินทางมาด้วยตัวเอง"
สวีเฉินรับน้ำชาที่ซ่งไคยื่นให้ "ถ้าเป็นเรื่องเล็ก ๆ ผมจะมารบกวนคุณซ่งได้ยังไงล่ะ"
"เพราะว่าเทียนหยู 01 กับ 02 ขายดีเกินไป กำลังการผลิตของโรงงานไม่พอ เลยต้องขอให้ทางหน่วยงานช่วยประสานงานให้หน่อย"
"เป็นแบบนี้นี่เอง" ซ่งไคเข้าใจทันที แล้วถามต่อ "สั่งซื้อมากี่คันถึงขนาดโรงงานสองแห่งของเทียนหยูยังผลิตไม่ทัน"
"บอกตามตรงเลย ตอนนี้เทียนหยูยังค้างส่งมอบรถอีกเจ็ดพันคัน โทรศัพท์ของตัวแทนจำหน่ายแทบจะดังระเบิดอยู่แล้ว เลยอยากให้ทางหน่วยงานช่วยหาที่ไหนสักแห่งที่เหมาะ จะได้ช่วยรับจ้างผลิตให้ เรื่องราคาคุยกันได้!"