เที่ยงวันต่อมา สวีเฉินค่อย ๆ ตื่นขึ้นมา มองดูสภาพแวดล้อมรอบตัวที่คุ้นเคย
ลูบหัวตัวเอง ก็นึกขึ้นได้ว่า เมื่อคืนดื่มเหล้ากับหวังจื้อเหอจนดึกดื่น หวังจื้อเหอให้คนขับรถส่งตัวเองกลับมาที่บ้าน
ดูโทรศัพท์ก็พบว่าเป็นบ่ายโมงกว่าแล้ว สวีเฉินตบหัวตัวเอง
การปฏิวัติยังไม่สำเร็จ จะไปหมกมุ่นอยู่กับความสุขได้อย่างไร ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป เลิกเหล้า!
สวีเฉินตั้งใจแน่วแน่ ลุกขึ้นแต่งตัวให้เรียบร้อย คนขับรถจอดรออยู่หน้าบ้านแล้ว
ครึ่งชั่วโมงต่อมา สวีเฉินมาถึงห้องทำงานของตัวเอง พบว่าโจวเฉิงเซวียนกำลังรออยู่
“ลุงโจว มีอะไรหรือ?” สวีเฉินถามด้วยความสงสัย
“คุณสวี! ไม่คิดว่าคุณออกโรงแล้วจะแก้ปัญหาได้สำเร็จ วันนี้เราลงนามในสัญญากับบริษัทเหอจื้อเรียบร้อยแล้ว คำสั่งซื้อส่วนหนึ่งส่งให้พวกเขาผลิตแล้ว” โจวเฉิงเซวียนดีใจมาก ปัญหากำลังการผลิตคลี่คลาย เทียนหยูก็สามารถตอบตัวแทนจำหน่ายได้
“นี่ต้องขอบคุณผู้อำนวยการซ่งที่ช่วยเหลือด้วย” สวีเฉินยิ้มส่ายหัว
ทั้งคู่คุยกันอยู่สักพัก สวีเฉินก็ให้โจวเฉิงเซวียนส่งเจ้าหน้าที่เทคนิคไปแนะนำการผลิตของเหอจื้อ เนื่องจากค่าแรงรับจ้างผลิตที่เทียนหยูให้ค่อนข้างสูง
ดังนั้นหวังจื้อเหอจึงเลียนแบบเทียนหยู จัดการผลิตสามกะโดยตรง เพิ่มความเร็วในการผลิตอย่างมาก
เมื่อปัญหากำลังการผลิตคลี่คลาย การผลิตของเทียนหยูก็เข้าสู่ช่วงที่รวดเร็ว ไม่เพียงแต่ทำคำสั่งซื้อที่เหลือของเดือนสิงหาคมเสร็จสิ้น ยังผลิตเพิ่มอีกห้าร้อยคัน
โดยรวมแล้ว รถสองรุ่นเทียนหยู 01 และ 02 ขายได้ทั้งหมดสองหมื่นเจ็ดพันคันในเดือนสิงหาคม