ตัวเลขยาวเหยียดปรากฏขึ้น
ฉินจวิ้นหาวที่ถือบัตรอยู่ตะลึงค้าง
ดวงตาเบิกโพลงจ้องยอดคงเหลือห้าหลักของฟางซิน
นี่เทียบเท่าเงินสดหนึ่งร้อยหกสิบล้านเลยนะ!
จางเย่าจู่ที่ข้างๆ กำลังยกบัตรเตรียมรูดให้ฟางซินก็อึ้งไปด้วย
ตาคู่หนึ่งเบิกกว้างกลมโต
นึกไม่ถึงว่าในบัตรของฟางซินจะมีแต้มมากมายขนาดนี้
พวกนักศึกษาใหม่ที่อยู่ใกล้ๆ ก็เห็นกันหมด
ในฝูงชนส่งเสียงอุทานดังระงม
คนข้างหลังที่มองไม่เห็นรีบถามว่าเกิดอะไรขึ้น
ปากต่อปากกระจายไปทั่ว
จุดลงทะเบียนครึกโครมอลหม่าน
ทุกคนจ้องมองนักศึกษาใหม่จากกองเก้าคนนี้
นี่เป็นครั้งแรกที่พวกเขาเห็นนักศึกษาใหม่มีแต้มในบัตรมากมายขนาดนี้
แต้มหมื่นหกกว่าๆ
นี่มันคุณชายบ้านรวยที่ไหนมาเที่ยวเล่นกันแน่
ไม่แปลกใจเลยที่เป็นห้องสัตว์ประหลาดอย่างกองเก้า วิธีการปรากฏตัวยังแตกต่างจากนักศึกษาทั่วไป
กระทั่งอาจารย์เก็บเงินยังมีสีหน้าตกใจ ยื่นเครื่องนอนให้ฟางซินแล้วเหลือบมองเพิ่มอีกหนึ่งแวบ
วันนี้ที่มาที่นี่ไม่น้อยหน้าเป็นคุณชายตระกูลใหญ่ แต่แต้มในบัตรมากที่สุดก็เพิ่งถึงเลขสี่หลัก
นี่คือนักศึกษาใหม่คนแรกที่มีแต้มห้าหลัก
ฉินจวิ้นหาวอ้าปากค้าง บัตรของตัวเองที่แต้มคงเหลือสามร้อยกว่ายังชูค้างไว้สูง แต้มน้อยนิดของเขาก็แค่เศษของแต้มฟางซิน
"นี่... แกเอาแต้มมาจากไหนเยอะแยะ?" ฉินจวิ้นหาวถามด้วยความตกตะลึง
"ก่อนเปิดเทอม ทำงานพิเศษนิดหน่อย หาเงินค่าขนมน่ะ!" หลังมือของฟางซินผลักเบาๆ ก็ผลักฉินจวิ้นหาวหลบไป
เดินไปสองก้าว ฟางซินหยุดฝีเท้า หันศีรษะเหลือบมองฉินจวิ้นหาว เสียงเย็นจัด "แกอยากเด่นดังท่ามกลางคนก็ไม่ว่ากัน แต่จำไว้ อย่าเหยียบไหล่คนอื่นอวดความดีกากๆ ของตัวเอง น่าสมเพชมาก แล้วก็ พวกเราไม่สนิท!"