หลังจากที่หลี่เป่าเอ๋อพูดจบ
สมาชิกทีมคนอื่นๆ ต่างก็แสดงสีหน้าตกตะลึง
"เป่าเอ๋อ เธอบอกว่า...เธอสู้ฟางซินไม่ได้?" ไป๋อวี่หลินหันไปมองหลี่เป่าเอ๋อ
หลี่เป่าเอ๋อพยักหน้า
"เธอแน่ใจนะ?"
หลี่เป่าเอ๋อเคี้ยวมันฝรั่งทอดดังกรุบกรับ น้ำเสียงยังคงนุ่มนิ่มน่ารัก "แน่ใจสิ!"
"เหย อย่างนี้พี่ซินก็เป็นกำลังรบขั้นสามแล้ว?" ฉื่อไท่ล่างอุทานลั่น "ในพวกเรามีคนกำลังรบขั้นสามถึงสองคน?"
"ใช่!"
"พี่ซินมีพรสวรรค์สายพละกำลังขั้น SSS คิดดูดีๆ ก็ไม่แปลกใจเท่าไหร่!" ฉื่อไท่ล่างครุ่นคิดก่อนพูด
"ไม่สิ คราวก่อนปฏิบัติการตัดหัว เขาไม่ได้บอกว่าเลือกคนที่คะแนนรวมดีที่สุดในแต่ละทีมไปเข้าร่วมหรอกรึ? ถ้าเป่าเอ๋อสู้พี่ซินไม่ได้ ทำไมทีมเราถึงส่งเป่าเอ๋อไปแทนที่จะส่งพี่ซิน?" จางเย่าจู่ถามอย่างสงสัย
หลี่เป่าเอ๋อเงยหน้าขึ้น ดวงตากลมโตกะพริบปริบ ดูซื่อๆ แบ๊วๆ
ไป๋อวี่หลินถาม "ข่าวนี้แน่นอนไหม?"
"ได้ยินมาอีกที!"
ไป๋อวี่หลินกลอกตา "ข่าวลือเชื่อถือไม่ได้! เป็นไปได้ว่าทีมเราส่งทั้งเป่าเอ๋อและพี่ซินไป"
"แล้วคราวที่แล้วในกลุ่มถามพี่ซินว่ารู้จักปฏิบัติการตัดหัวไหม ทำไมพี่ซินไม่ตอบ?"
หลี่เป่าเอ๋อวางคางลงบนโต๊ะ ริมฝีปากขยับเคี้ยวมันฝรั่งทอด "เพราะกำลังยุ่งอยู่กับการฟันคน ไม่มีเวลามาตอบพวกนาย!"
จางเย่าจู่ถึงกับตาสว่าง "งี้นี่เอง! นายว่า พี่ซินนี่ไม่ใช่เทพนักรบกางเกงในแดงใช่ไหม?"
ฉื่อไท่ล่างแย้งทันที "อ้ายถ่าน นายเสียสติไปแล้วรึ? พี่กางเกงในนี่เขายืนยันแล้วว่าเป็นจางเฉียงไม่ใช่รึ? พี่ซินเราดูแล้วเป็นคนองอาจผ่าเผย จะแต่งตัวเสี่ยวแบบนั้นได้ไง!"
"อ้วนตาย ไอถ่านใครกัน กลับมาเรื่องสอบย่อยบ่ายนี้ พี่ซินน่าจะสอบได้คะแนนดี!"
"ไม่แน่ ยังไงข้อสอบของกองเก้าก็ยากเอาเรื่อง แต่ไม่ว่ายังไงก็เก่งกว่าข้าแน่นอน!" ฉื่อไท่ล่างว่า