"ทุกคนจงขึ้นไปพร้อมกัน ฆ่ามันซะ!"
หัวหน้าอนารยชนคนหนึ่งตวาดก้อง มือถือขวานยักษ์พุ่งตรงเข้าใส่หลี่เสวียนชาง ฟันฝ่าด้วยคมขวานอันดุดัน หมายจะสังหารเขาตรงหน้า
"หาที่ตาย!"
หลี่เสวียนชางนัยน์ตาเย็นชา ฆาตกรรมจิตพลุ่งพล่าน ปลดปล่อยพลังเต็มกำลัง
เขาถือทวนยาว ไม่ถอยกลับ กลับรุกเข้าไป ทวนตวัดดุจมังกร ด้วยความเร็วอันถึงที่สุด หลบขวานยักษ์ แล้วแทงทะลุคอหอยหัวหน้าอนารยชน
"ฉัวะ!"
ทวนแทงออกไป วินาทีถัดมา หัวหน้าอนารยชนก็ล้มลงในกองเลือด
"ฆ่า!"
เขาไม่หยุดชะงักแม้แต่น้อย ร่างกายเคลื่อนผ่านกลางกองทัพที่วุ่นวาย
กายเนื้อแข็งแกร่ง พลังมหาศาล ความอดทนน่าตกใจ ทวนยาวผ่านไปที่ใด เหล่าทหารอนารยชนก็ล้มตายลงนับไม่ถ้วน
เขาไม่ใส่ใจบาดแผลตามร่างกาย สุดกำลังตะลุยฆ่า ทุกการโจมตีทุ่มเทพลังทั้งหมด
ในเวลาอันสั้น ก็สังหารทหารอนารยชนไปกว่าสิบนาย ฟันฝ่าทางเลือดออกมาได้อย่างยากเย็น พุ่งตรงไปยังที่เก็บเสบียง
"ขึ้นไป รีบขึ้นไปสิ!"
เหล่าอนารยชนถูกหลี่เสวียนชางสังหารจนขวัญหนีดีฝ่อ ต่างคนต่างหยุดชะงัก ไม่กล้าออกรุมหลี่เสวียนชาง
หลี่เสวียนชางฉวยโอกาสทองนี้ รวดเร็วบุกไปถึงที่เก็บเสบียง หยิบของจุดไฟที่เตรียมไว้
ชั่วอึดใจ เชื้อเพลิงของเหล่าอนารยชนก็ลุกเป็นไฟมหึมา เปลวเพลิงสว่างจ้าทั่วหุบเขา
"บัดซบ! พวกเจ้าทำอะไรกัน?"
มองดูเปลวเพลิงที่ลุกโชนเต็มฟ้า แม่ทัพอนารยชนทั้งสามที่กำลังล้อมสังหารจ้าวฉางหลินตาแทบถลน อยากจะบดขยี้ทหารเบื้องล่างให้เป็นผุยผง