ภายในกระโจมใหญ่ของค่ายทหาร หวังเสวียนซานมองดูสมุดบันทึกผลศึกที่ส่งขึ้นมา สีหน้าเผยความประหลาดใจ
“หลี่เสวียนชางผู้นี้ ช่างเป็นคนมีความสามารถจริง ๆ”
หวังเสวียนซานปลายนิ้วแตะลงบนโต๊ะ น้ำเสียงเต็มไปด้วยความชื่นชม
“จากพลเกณฑ์สู่นายหมู่ ใช้เวลาเพียงเดือนกว่า มีพละกำลังเหนือผู้อื่น บังคับบัญชาทหารมีหลักการ หน่วยเล็กภายใต้การนำของเขาล้วนมีผลงานโดดเด่น ด้วยนิสัยใจคอและพละกำลังเช่นนี้ หากให้นั่งตำแหน่งนายหมู่ต่อไป ถือว่าฝืนความสามารถเกินไป”
หวังเสวียนซานประทับใจหลี่เสวียนชางเป็นอย่างมาก และเข้าใจสถานการณ์ของเขาเป็นอย่างดี
จ้าวฉางหลินที่อยู่ข้าง ๆ ประสานมือคำนับเสริมว่า “ท่านพูดถูกต้องยิ่ง หลี่เสวียนชางกล้าหาญเหนือคน รักษาวินัยทหารอย่างเคร่งครัด ตัดหัวอนารยชนและอสูรร้ายมีผลงานโดดเด่น ล้ำหน้าเกณฑ์การเลื่อนขั้นไปไกล ตามความเห็นผู้น้อย สมควรเลื่อนตำแหน่งเป็นนายสิบได้โดยตรง”
นายสิบ ควบคุมพลเกณฑ์สองหมู่ รวมสิบคน
อำนาจ สวัสดิการ ทรัพยากร ล้วนเหนือกว่านายหมู่อย่างมาก นับเป็นกำลังหลักระดับล่างของค่ายทหารอย่างแท้จริง
ยุคบ้านเมืองปั่นป่วนชายแดน ผลศึกสำคัญที่สุด ผู้มีความสามารถได้ครองตำแหน่ง การเลื่อนขั้นข้ามลำดับนั้นเป็นเรื่องปกติมานาน
หวังเสวียนซานไม่ได้เห็นด้วยในทันที กลับครุ่นคิดอย่างลึกซึ้ง
“เราจะโจมตีเส้นทางเสบียงของอนารยชนในสามวันข้างหน้า ตอนนั้นให้หลี่เสวียนชางไปด้วย หากเขาทำผลงานได้ จะเลื่อนเขาเป็นนายสิบ”
“ท่านคิดรอบคอบ ผู้น้อยนับถือ”
เมื่อหวังเสวียนซานตัดสินใจแล้ว จ้าวฉางหลินก็ทำได้เพียงเชื่อฟัง
หลังจากออกจากกระโจมของหวังเสวียนซาน จ้าวฉางหลินให้คนไปเรียกตัวหลี่เสวียนชางมาหา
จ้าวฉางหลินเรียกตัว หลี่เสวียนชางไม่กล้าผัดผ่อนแม้แต่น้อย รีบมาถึงโดยเร็วที่สุด