"ครืน... ครืนครืน..."
ฝุ่นคลุ้งทั่วฟ้า แผ่นดินไหวสะเทือน กองทัพอนารยชนบุกโจมตีเข้ามาอย่างบ้าคลั่ง
"บุกทะลวงไป ฆ่าพวกมันให้สิ้นซาก!"
ทหารอนารยชนตาแดงก่ำ ยิ้มเย้ยหยันแล้วพุ่งเข้ามา
"ตั้งรับ!"
จิวซิงจั้นโบกมือใหญ่ กองทหารรบรีบจัดขบวนป้องกันทันที
กองพลเกณฑ์ตัวสั่นเทิ้มไปทั้งตัว ร่างกายราวกับถูกตรึงไว้ ไม่เชื่อฟังคำสั่งเลยแม้แต่น้อย
"อย่าตื่นตระหนก!"
"รีบจัดแถวเดี๋ยวนี้!"
"พวกเจ้าทำอะไรอยู่ ยังไม่รีบไปฆ่าศัตรูอีก!"
"..."
ภายใต้เสียงตวาดของนายทัพหลายนาย เหล่าพลเกณฑ์เริ่มขยับตัวไปมา
แม้จะยังไม่อาจข่มความกลัวในใจได้หมด แต่ก็ไม่ถึงกับขยับเขยื้อนไม่ได้อีกต่อไป
"หากอยากมีชีวิตอยู่ ก็ต้องสู้ให้สุดชีวิต!"
"ผู้ใดสังหารอนารยชนได้สามคน จะได้เลื่อนเป็นทหารรบ เปลี่ยนฐานะวงศ์ตระกูล!"
"ไม่อยากตายก็จงสู้ หนีถอยมีแต่จะทำให้เจ้าตายเร็วขึ้นเท่านั้น!"
"..."
เสียงของนายทัพมนุษย์ดังก้องไปทั่วกองพลเกณฑ์ พร้อมกับคำสัญญามากมาย
"อ๊า! ข้าจะสู้สุดชีวิต!"
"ข้าจะเป็นทหารรบให้ได้ ไม่มีใครขวางข้าได้!"
"ตายก็ตาย กลัวอะไรกัน!"
"..."
ใต้รางวัลอันสูงส่ง ย่อมมีผู้กล้าปรากฏตัว
แรงล่อใจของการได้เป็นทหารรบอยู่ตรงหน้า ไม่มีพลเกณฑ์คนใดต้านทานได้
ขวัญกำลังใจของกองพลเกณฑ์พุ่งทะยาน ดวงตาจากความหวาดกลัวค่อย ๆ กลายเป็นความมุ่งมั่น
"เข้ามาเลย! เข้ามาเลย!"
"นี่คืออนารยชนหรือ? ก็ไม่ได้มีสามหัวหกแขนนี่นา!"
"พวกนี้คือเงินรางวัลของทางการ ข้าจะลงมือสังหารให้สนุก!"
"..."
เมื่อเทียบกับกองทัพมนุษย์ กลุ่มคนหลายร้อยคนจากสำนักต่าง ๆ เริ่มอดใจไม่ไหวแล้ว