"ฆ่าล่วงหน้าไปเลย"
ข้าศึกที่ไล่ตามมาจากทางด้านหลังยังไม่ลดละ ด้านหน้าก็มีทัพมนุษย์ขวางกั้นอยู่
พวกอนารยชนที่จนตรอกระเบิดพลังที่เหนือกว่าที่ผ่านมาอย่างมาก บ้าคลั่งบุกทะลวงแนวป้องกันของมนุษย์
"ท่าน ข้าพเจ้า อนารยชนดุร้ายเกินไป กันไม่อยู่แล้ว"
ภายใต้การบุกฆ่าที่ไม่คิดชีวิตของพวกอนารยชน แนวป้องกันของคนกว่าพันคนเริ่มสั่นคลอน มีคนล้มลงไม่ขาดสาย
"กันไม่อยู่ก็ต้องกัน หากปล่อยอนารยชนหนีไปได้แม้แต่คนเดียว ข้าจะเอาเจ้าพวกนี้ไปลงโทษ"
จิวหยงผมเผ้ายุ่งเหยิง ลมหายใจไม่สม่ำเสมอ ตะคอกเสียงดัง
นี่คือโอกาสทองในการกำจัดอนารยชน ต่อให้คนนับพันต้องตายทั้งหมด ก็ห้ามปล่อยให้อนารยชนจากไปได้
เผชิญหน้ากับคำสั่งทัพของจิวหยง ทุกคนไม่กล้าฝ่าฝืน ได้แต่สู้อย่างสุดชีวิต
"เพี้ยะ!"
หลี่เสวียนชางแทงทวนฆ่าอนารยชนขั้นหลอมกายขั้นปลายคนหนึ่งตาย
พลังของเขานั้นเกินขั้นหลอมกายแล้ว เหลืออีกเพียงก้าวเดียวก็จะถึงขั้นหลอมกระดูก อนารยชนขั้นหลอมกายในมือเขาจึงเป็นได้แค่ไก่ดินสุนัขดินเผา
หลี่เสวียนชางเพิ่งสังหารศัตรู ยังไม่ทันได้หายใจ กระบี่แสงสายหนึ่งก็พุ่งฟาดลงมาที่ศีรษะของเขา
จังหวะของกระบี่แสงสายนี้แยบยลเกินไป หลี่เสวียนชางไม่มีโอกาสหลบ
"อ้า!"
เมื่อภัยมาเยือน หลี่เสวียนชางตัดสินใจทันที ยกทวนยาวขึ้นขวางไว้ สกัดดาบยาวที่ฟาดลงมา
"กริ๊ง!"
ดาบกับทวนปะทะกัน เกิดเสียงโลหะสั่นสะเทือน ประกายไฟกระเด็นกระจาย
"โอ้ย!"
ครู่ต่อมา พลังมหาศาลพุ่งผ่านทวนยาวมา หลี่เสวียนชางกดเท้าลงบนพื้น จนเกิดรอยเท้าลึก