หมู่บ้านวุ่นวายโกลาหล เสียงโหยหวนระงมไปทั่ว ตระกูลหลี่ถูกเขย่าขวัญได้ในไม่ช้า
“พวกเจ้าอยู่ในบ้าน ข้าจะออกไปดูว่าเกิดเรื่องอะไร”
หลี่พ่อกำชับให้หลี่แม่และหลี่หลิงเอ๋อร์อยู่บ้าน ส่วนตนออกไปสืบข่าว
“ท่านพ่อ ท่านต้องระวังตัวด้วยนะ!”
หลี่แม่เอ่ยด้วยสีหน้ากังวล
แม้ไม่รู้ว่าเกิดเรื่องอะไร แต่เมื่อได้ยินเสียงโหยหวนของชาวบ้าน ก็พอเดาได้ว่าต้องมีเรื่องใหญ่เกิดขึ้นอย่างแน่นอน จึงเป็นห่วงว่าหลี่พ่อจะตกอยู่ในอันตราย
“วางใจเถิด!”
หลี่พ่อหันไปหยิบมีดทำครัวจากในครัว แล้วออกจากบ้านไปด้วยความระแวดระวัง
ไม่นาน หลี่พ่อก็กลับมาถึงบ้าน หลี่แม่รีบถามทันที
“ท่านพ่อ เกิดเรื่องอะไรขึ้น?”
“เฮ้อ!”
หลี่พ่อถอนหายใจ “เป็นทางการขึ้นเรียกเก็บภาษี ชาวบ้านจำนวนมากจ่ายภาษีไม่ไหว ครอบครัวถูกพาตัวไปเกณฑ์ทหาร บางคนขายลูกขายเมีย”
หลี่พ่อพูดพลางนึกถึงภาพเมื่อสองปีก่อนขึ้นมาในใจ
ตอนนั้นตระกูลหลี่ก็จ่ายภาษีไม่ไหว หลี่เสวียนชางจึงถูกบังคับพาตัวไป เหตุการณ์ทั้งหมดยังคงชัดเจนราวกับเพิ่งเกิดเมื่อวาน
“อะไรนะ? ราชสำนักเพิ่งเก็บภาษีไปไม่ใช่หรือ? ทำไมต้องเก็บอีก?”
หลี่แม่เอ่ยด้วยความประหลาดใจ ปีนี้เก็บภาษีไปแล้ว เหตุใดต้องเก็บซ้ำอีก?
“ได้ยินเจ้าหน้าที่ตรวจตราเหล่านี้บอกว่า เพราะแนวรบแพ้ศึก ต้องการเสบียงและสิ่งของเพิ่ม องค์ฮ่องเต้จึงมีพระราชโองการให้เก็บภาษีอีกครั้ง”
หลี่พ่อสอบถามมาแล้ว จึงเล่าให้หลี่แม่ฟัง
“แนวรบแพ้ศึก เสวียนชางจะมีอันตรายหรือไม่?”
พอได้ยินว่าแนวรบแพ้ศึก หลี่แม่ก็ราวกับถูกฟ้าผ่า ร่างกายโซซัดโซเซ รู้สึกมึนหัวตาลาย เกือบล้มลงกับพื้น