บริเวณที่จับปลาเมื่อคืนนี้ บัดนี้เต็มไปด้วยแสงสีเหลืองและเขียวระยิบระยับ นับเป็นเขตประมงให้ผลผลิตสูงที่หาได้ยากยิ่ง
แต่ในขณะนั้นเอง ในความคิดของเขา ทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือ จุดแสงสีทองหนึ่งผืนใหญ่ก็สว่างวาบขึ้นมาอย่างฉับพลัน ทั้งหนาแน่น เจิดจ้า และบริสุทธิ์ แทบจะส่องสว่างไปทั่วทั้งทะเลในจิตสำนึก
สวีเจิ้งลืมตาขึ้นทันที สายตาแน่วแน่
สีทอง...
นั่นคือฝูงปลาหายากระดับสุดยอดที่เหนือกว่าปลาสีเหลืองและปลาเก๋าทั่วไปหลายเท่าตัว!
โจวต้าไห่เพิ่งจะเดินออกมาจากห้องขับเรือ เห็นสีหน้าของสวีเจิ้งผิดปกติ ก็รีบเดินเข้ามาหา
"ท่านประธานสวี เกิดอะไรขึ้นหรือครับ?"
สวีเจิ้งชี้ไปทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือ น้ำเสียงสงบแต่หนักแน่น
"ปรับเส้นทาง ไปทางนั้น"
โจวต้าไห่ชะงักไป
"ทางนั้นเหรอครับ? ผมไม่เคยทำเครื่องหมายไว้ในแผนที่เดินเรือเลย ทั้งความลึกน้ำและแนวหินโสโครกก็ไม่ชัดเจน เผื่อว่า..."
"วางใจได้"
สวีเจิ้งพูดเสียงเรียบ
"ฉันว่าแถวนั้นมีของใหญ่ ดีกว่าที่เราจับได้เมื่อวานอีก เชื่อฉัน ปลอดภัย"
หลังจากผ่านคืนที่เกือบเอาชีวิตไม่รอดเมื่อวานนี้ โจวต้าไห่ก็เชื่อใจสวีเจิ้งอย่างไม่มีเงื่อนไขแล้ว ไม่ถามอะไรเพิ่ม รีบพยักหน้าทันที
"ได้เลยครับ! ผมจัดการเตรียมออกเรือเดี๋ยวนี้!"
"สตาร์ทเครื่องสำรอง มุ่งหน้าทิศตะวันตกเฉียงเหนือ แล่นด้วยความเร็วต่ำ!"
"ให้คนเฝ้าระวังเพิ่มความระมัดระวัง เรดาร์ล็อกเป้าหมายตลอดเวลา!"
"ทีมบนดาดฟ้าเตรียมอวนลากกับชุดตกปลาให้พร้อม!"
คำสั่งถูกส่งออกไป เรือประมงค่อยๆ สตาร์ท มุ่งหน้าไปยังทิศทางที่สวีเจิ้งกำหนดอย่างมั่นคง