โรงงานอุปกรณ์ตกปลา
เสียงเครื่องจักรดังสนั่นก้องไปทั่ว ภายในโรงฝึกงานสว่างไสว คนงานต่างทำงานของตัวเอง บรรยากาศคึกคัก
นับตั้งแต่เหตุช่วยเหลือคนงานจากเหมืองถล่ม กำลังใจของทุกคนในโรงงานก็เต็มเปี่ยม ทุกคนรู้ว่าการเดินตามท่านประธานสวีเจิ้งมีอนาคต จึงทำงานอย่างแข็งขันเป็นพิเศษ
สวีเจิ้งเพิ่งก้าวเข้าย่านโรงงาน เยี่ยไป่เม่ยที่กำลังตรวจตราอยู่ในโรงฝึกสายตาเฉียบ ก็เห็นเขาในทันใด เธอรีบหยุดงานในมือแล้วสาวเท้าเข้ามาหา
เธออยู่ในชุดทำงานทะมัดทะแมง ใบหน้าเปี่ยมด้วยความกระฉับกระเฉง
"ท่านประธานสวี! ท่านกลับมาแล้ว!"
เยี่ยไป่เม่ยมีน้ำเสียงเต็มไปด้วยความยินดีที่ยากจะปิดบัง
"เรื่องการค้นหากู้ภัยพวกเราได้ยินหมดแล้ว ท่านเก่งกาจเหลือเกิน ช่วยชีวิตคนกลับมาได้อย่างปลอดภัยครบทุกคน ตอนนี้ทั้งตำบลต่างก็ชื่นชมท่าน!"
สวีเจิ้งพยักหน้าเล็กน้อย กวาดสายตามองโรงฝึก
"ลำบากพวกคุณแล้ว ทุกอย่างราบรื่นดีนะ?"
"ราบรื่น! ราบรื่นมากเลย!"
เยี่ยไป่เม่ยตาลุกวาว
"ท่านตามฉันมา คุณโดมอนก็อยู่ด้วย เรามีข่าวดีจะรายงานท่านเลย!"
ทั้งสองเดินเข้าไปในห้องประชุมเล็กด้านในโรงฝึก โดมอนรออยู่ที่นั่นก่อนแล้ว
เขายังคงท่าทางเคร่งครัดจริงจัง ในมือถือรายงานและข้อมูลทดสอบหนาเตอะปึกหนึ่ง เห็นสวีเจิ้งเข้ามาก็ลุกขึ้นคำนับทันที
"ท่านประธานสวี"
"นั่งลงเถอะ"
สวีเจิ้งบอกทั้งสองคนนั่ง เข้าเรื่องตรงประเด็น
"ฉันเพิ่งกลับจากในเมือง มีบางอย่างจะให้พวกคุณจัดการ ก่อนอื่นบอกสถานการณ์ของโรงงานก่อนเลย ทางโรงงานอุปกรณ์ตกปลานี่ คันเบ็ดคาร์บอนไฟเบอร์ผลิตไปถึงไหนแล้ว?"