สวีเจิ้งมองท่าทีของทั้งสองคน จิตใจก็สงบลงอย่างสิ้นเชิง
เยี่ยไป่เม่ยเฉลียวฉลาดและมีความสามารถ ปฏิบัติงานเด็ดขาด โดมอนมีทักษะทางเทคนิคที่แข็งแกร่งและเคร่งครัดรับผิดชอบ
การที่มีสองคนนี้คอยควบคุมดูแลอยู่เบื้องหลัง โรงงานอุปกรณ์ตกปลาและโรงงานเสื้อผ้าจะไม่เกิดความวุ่นวายแน่นอน
“มีคำพูดของพวกคุณแบบนี้ ฉันก็วางใจแล้ว”
น้ำเสียงของสวีเจิ้งอ่อนลง
“พวกคุณจำไว้ โรงงานสองแห่งนี้คือรากฐานของเรา คือกองหนุนที่คอยสนับสนุน ไม่ว่าฉันจะอยู่หรือไม่ การผลิตจะหยุดไม่ได้ คุณภาพจะลดไม่ได้ จิตใจคนจะแตกแยกไม่ได้ คนงานในโรงงานมีความยากลำบาก ก็ช่วยเหลือเท่าที่ช่วยได้ สวัสดิการจะเอาเปรียบพวกเขาไม่ได้”
“ครับ!”
ทั้งสองคนเอ่ยตอบพร้อมกัน
สวีเจิ้งลุกขึ้นยืน เดินไปที่ริมหน้าต่าง มองดูภาพที่วุ่นวายภายในเขตโรงงาน ดวงตาเต็มไปด้วยความคิดลึกซึ้ง
โรงงานอุปกรณ์ตกปลานำหน้าด้วยสินค้าระดับสูง โรงงานเสื้อผ้ากำลังรุ่งเรือง กองเรือประมงนอกฝั่งกำลังจะก่อตัวขึ้นแล้ว แนวหลังมั่นคง แนวหน้าจึงคาดหวังได้
เขาหันกลับมา พูดกับทั้งสองคนด้วยน้ำเสียงจริงจัง
“ช่วงนี้ก็ลำบากพวกคุณแล้ว รอให้เรือกองเรือออกทะเลครั้งแรกได้ปลาเต็มลำกลับมา ฉันจะบันทึกความดีความชอบให้พวกคุณทั้งสองคน”
“ไม่ลำบากหรอกค่ะ!”
“ทำงานให้ท่านประธานสวี เป็นสิ่งที่สมควรอยู่แล้ว!”
เยี่ยไป่เม่ยและโดมอนต่างมีสีหน้าตื่นเต้น รู้สึกว่าทั้งร่างเต็มไปด้วยพลังใจ
หลังจากอธิบายทุกอย่างเรียบร้อยแล้ว สวีเจิ้งก็เดินออกจากห้องประชุม ตรวจตราโรงงานอีกรอบ